Zamarła Turnia (2179 m n.p.m.) dwuwierzchołkowy szczyt w bocznej grani Tatr, przez którego górną część północnej ściany, omijając sam wierzchołek, przechodzi szlak Orlej Perci. Zamarła Turnia położona jest pomiędzy Małym Kozim Wierchem (rozdziela je Zmarzła Przełęcz) oraz Kozimi Czubami (rozdziela je Kozia Przełęcz).
Południowa ściana Zamarłej Turni opada w kierunku Pustej Dolinki (w Dolinie Pięciu Stawów Polskich) gładkimi ścianami - krzesanicami (różnica poziomów wynosi ok. 140 m), uchodzącymi długo za niemożliwe do przejścia. Pierwsze odnotowane wejścia:
- ścianą północną:
- latem - Józef Bajer, Ignacy Król, Ludwik Pręgowski 9 sierpnia 1904
- zimą - Józef Lesiecki, Leon Loria, Mariusz Zaruski, Stanisław Zdyb 1 kwietnia 1911
- ścianą południową:
- latem - Henryk Bednarski (taternik), Józef Lesiecki, Leon Loria, Stanisław Zdyb 23 lipca 1910
- zimą (w bardzo dobrych, nieomal letnich warunkach) - Jan Gnojek, Jan Sawicki, Jerzy Włoczkowski 29 kwietnia 1934, drugie wejście - Paweł Vogel, Ludwik Ziemblic w kwietniu 1947.
Przy próbach powtórzenia drogi na ścianie południowej zginęło wielu taterników, m.in. Stanisław Bronikowski w 1917, plastyk Mieczysław Szczuka w 1927, siostry Marzena i Lida Skotnicówny 6 października 1929 (podczas próby pierwszego kobiecego przejścia drogi). Obecnie na ścianie wytyczonych jest kilkadziesiąt dróg i ich wariantów o różnej skali trudności. Najczęściej, zwłaszcza przez początkujących taterników powtarzana jest droga Zacięciem Wrześniaków w lewej części ściany. Droga pierwszych zdobywców (klasyczna) z 1910 r. ze względu na kruszyznę jest coraz rzadziej przechodzona.
W płytach pd. ściany
Nazwa Zamarłej Turni została wymyślona przez poetę Franciszka Henryka Nowickiego. Wypadkom na jej ścianach swoje wiersze poświęcili Julian Przyboś i Jalu Kurek. O wspinaczkach na tej ścianie nakręcono też dwa filmy (w 1934 i 1962 pt. Zamarła Turnia wg scenariusza Jana Długosza z udziałem znanych polskich taterników).