Świeradów-Zdrój

Ul. Zdrojowa w centrum miasta Pijalnia wody w Świeradowie-Zdroju Dom Zdrojowy

Świeradów-Zdrój (niem. Bad Flinsberg) to miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.

Uzdrowisko

Unikalny, podgórski klimat, sieć szlaków turystycznych i rowerowych, zasoby naturalnych surowców leczniczych: wody mineralne, wody radonowe, złoża borowiny umożliwiające leczenie chorób reumatycznych i narządów ruchu, przyciągają turystów i kuracjuszy od XVII wieku. Nazywane jest perłą uzdrowisk dolnośląskich.

Tutejsze wody lecznicze - radoczynne szczawy, o różnym stopniu zmineralizowania, używane zarówno do picia, jak i do kąpieli oraz okłady borowinowe, leczą przede wszystkim choroby reumatyczne, narządów ruchu, układu krążenia oraz choroby kobiece.

Historia

Pierwsza wzmianka o Świeradowie pochodzi z 1524 roku. Odkryte już wtedy wody mineralne, dopiero ponad sto pięćdziesiąt lat później zostały zbadane i uznane za lecznicze. Magiczne, uzdrowiskowe moce przyczyniły się do budowy Domu Zdrojowego (1899) w otaczającym go Parku Zdrojowym. O wyjątkowości tych miejsc stanowią: najdłuższa na Dolnym Śląsku hala spacerowa, egzotyczna roślinność, promenada spacerowa, tarasy, sztuczna grota oraz galeria widokowa na wieży z zegarem, z której podziwiać można uroki Świeradowa i okolic.

Uznane i rozsławiane uzdrowisko -- do 1945 jako Bad Flinsberg, dopiero po II wojnie światowej, wraz z nową nazwą uzyskało prawa miejskie. Obecnie miasto swój klimat oprócz Domu i Parku Zdrojowego, neogotyckiego kościoła parafialnego, św. Józefa Oblata i NMP z 1897 zawdzięcza także typowej uzdrowiskowej zabudowie w centrum oraz licznymi drewnianymi chatami sudeckimi z XIX wieku na peryferiach.

Świeradów jest nazwą wywodzącą się od imienia słowackiego świętego Świerada, która została nadana miastu po II wojnie światowej w 1946.

Szlaki i spacery

Tu zaczyna się, ciągnący się przez całe Sudety - Główny Szlak Sudecki im. Orłowicza. Stąd też wychodzą trasy w stronę: Szklarskiej Poręby i Karkonoszy; Karłowa i Gór Stołowych. Turyści preferujący krótkie górskie wypady, z przyjemnością wybiorą się trasami spacerowymi, w stronę górujących nad Świeradowem Stogu Izerskiego lub Sępiej Góry, na której wg legend znajdować się miała pogańska świątynia. Ciekawymi miejscami turystycznymi, w których notabene również znajdować się miały pogańskie świątynie, są Babia Przełęcz, zwana inaczej Polaną Czarownic oraz (znajdujące się bliżej wsi Kopaniec) Ciemny Wądół i Sowi Kamień na zachodnim zboczu Ciemniaka.

Atrakcje turystyczne

W mieście znajduje się bogata oferta organizowanych corocznie imprez kulturalno-rozrywkowych. Dodatkowo można wypełniać czas wolny pobytem na jednym z trzech basenów, kortach tenisowych, terenach do jazdy konnej, itp. Natomiast zimą jest do dyspozycji jeden z trzech wyciągów narciarskich lub dwóch torach saneczkowych. Trwa również budowa kolejki gondolowej na Stóg Izerski.

Baza noclegowa dla 3500 osób, atrakcje turystyczne i rekreacyjne, szczególne właściwości świeradowskich zasobów naturalnych oraz dziewiczość terenów, wciąż nie do końca odkrytych przez turystykę masową zachęca do odwiedzenia tego miasteczka - jednego z dwóch największych w Górach Izerskich.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.