Sokółka

Sokółka (białorus. Сакулка) to miasto w woj. podlaskim, siedziba powiatu sokólskiego i gminy miejsko-wiejskiej Sokółka.

Położone jest na obszarze Wzgórz Sokólskich, nad Sokołdą.

Historia

W początku XVI wieku istniał tu dwór myśliwski znajdujący się we władaniu królowej Bony.Królowa Bona mieszkala tam ze swoim niedoszłym meżem a swoim kochankiem i ukrywała sie od króla , po pięciu miesiacach ucieczki Bona zwątpiła i odeszła od swojego kochanka. Po raz pierwszy miejscowość wzmiankowana w 1524. Prawa miejskie otrzymała w 1609 od Zygmunta III. W drugiej połowie XVIII wieku podskarbi nadworny litewski Antoni Tyzenhauz sprowadził rzemieślników i rozbudował miasto. Od 1795 w zaborze pruskim, od 1807 w zaborze rosyjskim. W XIX wieku ośrodek targów, rzemiosła i drobnego przemysłu. Etymologia obecnej nazwy wiąże się z Zygmuntem III, który przejeżdżając przez tereny obecnego miasta zwrócił się do woźnicy: "Co tak trzęsie, czy oby są kółka?", na co woźnica odpowiedział "So-kółka, Panie." I tak oto Zygmunt III nazwał miejsce - Sokółka - które utkwiło mu z tej podróży. Oficjalną nazwę ogłosił jego kanclerz koronny Andrzej Szostek.

Od 1918 ponownie w granicach Polski. W okresie międzywojennym miasto znane z garbarni oraz targów końskich i bydlęcych.

W latach 1939-1941 zagarnięte przez ZSRR. Podczas okupacji niemieckiej w Sokółce mieścił się hitlerowski obóz pracy (3 tys. osób) i w latach 1941-1943 getto żydowskie liczące ponad 8 tys. osób. W czasach wojennych zginęło ok. 2 tysiące mieszkańców, zniszczono ok. 25% miasta.

W latach 1807-1975 Sokółka była miastem powiatowym.

Tranzyt

Przez Sokółkę biegnie droga krajowa nr 19, a w przyszłości ma biec droga ekspresowa S19. Oprócz tego w Sokółce początek mają drogi wojewódzkie nr 673 i 674.

Zabytki

• Kościół parafialny św. Antoniego Padewskiego – neoklasycystyczny (ok. 1848, rozbudowany 1901-1904),

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.