Puszcza Solska – wielki kompleks leśny w południowej części województwa lubelskiego, złożony głównie z borów sosnowych, w części sztucznie nasadzonych.

Geografia regionu

Puszcza Solska leży w Kotlinie Sandomierskiej, na Równinie Biłgorajskiej, na południe od pasma Roztocza. Stanowi przedłużenie Puszczy Sandomierskiej i Lasów Janowskich, z którymi graniczy od zachodu. Ciągnie się w kierunku południowo-wschodnim aż do granicy Polski z Ukrainą. Głównymi rzekami Puszczy Solskiej są: Tanew, Łada, Sopot, Szum i Niepryszka.

Największe miasta

• Biłgoraj
• Józefów
• Tomaszów Lubelski

Komunikacja

Główne drogi przebiegające przez Puszczę Solską:

• nr 17 (Warszawa – Lublin – Zamość – Lwów),
• nr 849 (Zamość – Wola Obszańska),
• nr 853 (Biłgoraj – Tomaszów Lubelski),
• nr 858 (Szczebrzeszyn – Biłgoraj – Nisko),
• nr 865 (Jarosław – Narol – Bełżec).

Ponadto przebiega tędy linia kolejowa łącząca Zwierzyniec z Bełżcem.

Ochrona przyrody

Lasy Puszczy Solskiej są objęte rozbudowanym systemem ochrony. W północnej części puszczy znajduje się Roztoczański Park Narodowy, poza tym istnieją tu:

• Park Krajobrazowy Lasy Janowskie
• Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej
• Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy
• Południoworoztoczański Park Krajobrazowy
• Krasnobrodzki Park Krajobrazowy
• Rezerwat przyrody Czartowe Pole
• Rezerwat przyrody Obary
• Rezerwat przyrody Kacze Błota
• Rezerwat przyrody Szum
• Rezerwat przyrody Nad Tanwią

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.