Przemyśl

Panorama miasta (widok z Zasania) Panorama miasta (widok na Zasanie z ulicy Jacka Kaczmarskiego) Rzeka San (widok z osiedla Kmiecie) Mapa Wielkich Moraw z zaznaczonym Przemyślem Średniowieczny drzeworyt Przemyśl, widok ogólny, ok. 1900 Zamek

Przemyśl (ukr. Перемишль, niem. Premslau, czes. PÅ™emyšl, łac. Praemislia) – miasto w województwie podkarpackim nad Sanem, liczące 68 tys. mieszkańców (2005).

Najstarsze miasto regionu i jedno z najstarszych miast Polski. We wczesnym średniowieczu jeden z historycznych Grodów Czerwieńskich, przedmiot nieustannej rywalizacji ze strony Polski, Rusi i Węgier. Następnie m.in. część Rusi Halickiej, a także stolica niezależnego księstwa. Po 1344 stolica rozległej Ziemi Przemyskiej. Po I rozbiorze Polski w zaborze austriackim, w okresie autonomii galicyjskiej jedno z najważniejszych miast Galicji, przekształcony w trzecią co do wielkości twierdzę w Europie (Twierdza Przemyśl) z olbrzymim garnizonem wojskowym. W latach 1920 - 1939 w województwie lwowskim, w latach 1945 - 1975 w województwie rzeszowskim, w latach 1975 - 1998 stolica województwa przemyskiego. Siedziba starosty powiatu przemyskiego, a także powiat grodzki. Siedziba dwóch metropolii kościelnych - obrządku rzymskokatolickiego i greckokatolickiego.

Przemysł drzewny (Zakłady Płyt Pilśniowych "Fibris"), wytwórnia farb i pomocy szkolnych Pollena Astra, mechaniczny i automatyki przemysłowej (Polna, Fanina), kosmetyczny (Inglot), tkanin powlekanych (Sanwil), meblarski (Forte). Ponadto ośrodek tradycyjnych rzemiosł - ludwisarstwa (Felczyński) i fajczarstwa (fajka przemyska). Siedziba kilku instytucji o znaczeniu ponad lokalnym: podkarpackiego wojewódzkiego konserwatora zabytków, izby celnej, bieszczadzkiego oddziału straży granicznej, archiwum państwowego z ogromnymi zbiorami. Miasto posiada kilka muzeów, w tym najstarsze w regionie Muzeum Archidiecezjalne (zał. 1902) i największe na Podkarpaciu - Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej (zał. 1910). W Przemyślu znajduje się też nowy Szpital Wojewódzki i 114 Szpital Wojskowy. Istnieje wiele szkół, w tym kilka szkół wyższych. "Brama Bieszczadów" z ważnymi i licznymi zabytkami w samym mieście, jak i w jego sąsiedztwie - zamkiem w Krasiczynie, arboretum w Bolestraszycach czy kompleksem sakralnym w Kalwarii Pacławskiej. Ważny węzeł komunikacyjny – trasa międzynarodowa E40, przejście graniczne z Ukrainą w Medyce, duża, graniczna stacja kolejowa (Przemyśl Główny, Przemyśl Zasanie i in.). Pierwotnie na Kopcu Tatarskim (Przemysława) miejsce kultu bogów słowiańskich.

Miasto wielokulturowe, gdzie obok siebie mieszkają przedstawiciele wielu narodów (Polacy, Ukraińcy, Cyganie) i religii (obok dominujących katolików, mających tu swoją metropolię, z arcybiskupem Józefem Michalikiem na czele, także grekokatolicy, mający tu arcybiskupa swego obrządku, Jana Martyniaka, prawosławni (diecezja przemysko-nowosądecka z arcybiskupem Adamem, rezydującym w Sanoku) oraz przedstawiciele nurtów protestanckich: metodyści, adwentyści, baptyści, zielonoświątkowcy, a także Świadkowie Jehowy).

Do czasu II wojny światowej był także ważnym siedliskiem ludności żydowskiej, która stanowiła według spisu z 1931 roku 29,5% ludności miasta i posiadała 4 synagogi (dwie zlokalizowane w starej dzielnicy żydowskiej (okolice Rybiego Placu) nie istnieją, kolejna, na ul. Słowackiego, pełni obecnie funkcję biblioteki publicznej, synagoga zasańska jest w tej chwili opuszczona w stanie ruiny)- było to pierwsze udokumentowane osadnictwo Żydów na ziemiach polskich, datowane według Jehudy ha Kohena, żydowskiego uczonego, na 1085.

Po wojnie założenie przez władze radzieckie w jesieni 1944 r. Obozu Przejściowego NKWD nr 49 dla AK i przeciwników okupacji sowieckiej w Przemyślu oraz wywożenie stąd do obozów na Syberii i najczęściej do m. Borowicze lub do więzienia na Zamku w Rzeszowie. Represje względem żołnierzy AK trwały do października 1956 r.

Historia

Legendy o powstaniu miasta:

a) pewien książę ruszył na polowanie i w miejscu, w którym upolował niedźwiedzia założył osadę z niedźwiadkiem w herbie

b) na obszarze dzisiejszego Przemyśla powstała osada i wielu ludzi zastanawiało się, jak ją nazwać – pewna starsza kobieta powiedziała: "Myśl, nie myśl, najlepszy będzie Przemyśl" – i tak też zostało.

Pierwsze wzmianki

Pierwsze wzmianki źródłowe dotyczące Przemyśla są nader ciekawe, ale przy tym nie dostarczające oczywistych informacji. Mowa tu przede wszystkim o świadectwie tzw. Powieści dorocznej pod rokiem 6489 (981) o odebraniu pewnym Lachom Przemyśla, Czerwienia i innych grodów przez Włodzimierza Wielkiego "w sem że letie".

Treść jak i sama wiarygodność przekazu tego źródła są w historiografii dość często kontestowane. Do najbardziej elitarnych poglądów należą te o doszukiwaniu się w nazwie Przemyśl, tj. "Peremyszl", miasta Peremyl leżącego na Wołyniu na drodze do Czerwienia z Rusi. Wykluczałoby to uczestnictwo Przemyśla w walkach 981 roku.

Natomiast kwestia najdawniejszej przynależności jest szerzej dyskutowana. Do dwóch najznaczniejszych poglądów należą te o przynależności Przemyśla przed 981 do Polaków, co poniekąd mówi samo źródło i potwierdzają najstarsze okoliczne nazwy mające polskie pochodzenie, oraz o przynależności tegoż miasta do Lędzian. Pierwsza z tez uznaje za kompletnie wiarygodny przekaz źródła i stara się nawet na tym budować szersze teorie. Bardziej wstrzemięźliwi uczeni ograniczają się wyłącznie do stwierdzenia polskiej obecności w Przemyślu przed 981. Wydaje się to jednak nieprawdopodobnym aby zajęty na zachodzie od początku panowania Mieszko I miał przed tym rokiem sposobność zajęcia tych terenów, w szczególności kiedy nie posiadał jeszcze Małopolski. Nowsze badania archeologiczne zdają się jednak podważać powyższą koncepcję, a ma to związek z odkryciem faktu, że w latach 70. X wieku Mieszko umocnił swoje panowanie u zbiegu rzek Wisły i Sanu czego potwierdzeniem jest budowa w tym okresie grodu w Sandomierzu. Dysponując oparciem w ziemi sandomierskiej mogli Piastowie sięgnąć przed 981 rokiem po Przemyśl.

Drugi pogląd opiera się na bardzo prawdopodobnej teorii językoznawczej. Zakłada ona, że nazwa Lach została wywiedziona od Lędzian, jednego z pierwszych napotkanych przez Rusinów plemienia zachodniosłowiańskiego[9]. Lędzianie mieli potem dopiero "użyczyć" swojego miana całości etnicznej Polaków, natomiast w zapisce pod 981 rokiem występują jeszcze jako plemię.

Istniejący jeszcze trzeci pogląd o przynależności Przemyśla do Czechów, choć poparty przez liczne źródła poza powyższym, jest dziś przeważnie łączony z poglądem o Lędzianach. Mieli oni pozostawać w pewnym tylko stopniu uzależnienia od Czechów.

Ważnym źródłem do wczesnych dziejów Przemyśla są też znaleziska archeologiczne. Mowa tu przede wszystkim o palatium piastowskim z czasów Bolesława Chrobrego datowanym na lata 1018-1032 uznawanym też za monasterium, a odnalezionym na Wzgórzu Zamkowym oraz o 5 grobach węgierskich z pierwszej połowy X wieku odnalezionych w lewobrzeżnej części miasta[13]. W podziemiach katedry rzymskokatolickiej odkryto w wyniku długoletnich prac archeologicznych zarysy romańskiej rotundy - kościoła św.Mikołaja zbudowanego z fundacji Bolesława Śmiałego pomiędzy 1069 a 1086 rokiem. Natomiast w głębszych pokładach archeologicznych pod katedrą odkryto zarysy starszego kościoła z X wieku być może świadectwo przynależności grodu do państwa Mieszka I. Kontrowersje wzbudzają odkryte na Wzgórzu Zamkowym fundamenty budowli przez część uczonych uznawanej za tzw. "Cerkiew Wołodara" - świadectwo ruskiej obecności w grodzie w XII wieku, a przez innych za romańską bazylikę trójnawową z czasów Bolesława Chrobrego. Znalezione zabytki monet skłaniają ku drugiej koncepcji jednak nie przesądzają o jej słuszności. Plan wzmiankowanych powyżej fundamentów nie przystaje ponadto do opisu cerkwi wzniesionej przez Wołodara Rościsławicza więc niewykluczone, że czeka ona na swe odkrycie. Odkrycia archeologiczne poświadczają działalność w Przemyślu Bolesława Chrobrego, Bolesława Szczodrego, a być może również Mieszka I.

Przemyśl jest także jednym z nielicznych miast, które wspominają źródła hebrajskie. Najstarszym z nich jest świadectwo Jehudy ben Kohena z lat 1028 - 1040 o uprowadzeniu pewnego chłopca żydowskiego z miasta Primisz (Premisz) na targ niewolników do Pragi. Źródło to zdaje się poświadczać nie tylko istnienie już w XI wieku gminy żydowskiej na tym terenie, ale też boje toczone tam przez Chrobrego w 1018, lub ewentualnie wielką wyprawę Jarosława Mądrego z 1031 roku.

Średniowiecze

W 1031 roku Przemyśl został ponownie przyłączony do Rusi. W Polsce toczyła się wówczas walka o władzę między synami Bolesława Chrobrego. Bezprym, najstarszy syn Chrobrego, w walce z Mieszkiem II skorzystał z pomocy księcia kijowskiego Jarosława Mądrego, który w trakcie walk między braćmi zajął Grody Czerwieńskie i Przemyśl. Po śmierci księcia Jarosława, Ziemię Przemyską odziedziczyli jego synowie Włodzimierz Jarosławowicz i Rościsław Rurykowicz. Obaj bracia panowali do 1065.

Czterdzieści lat po zajęcia Przemyśla przez księcia kijowskiego Jarosława Mądrego, został on zdobyty przez króla Bolesława Szczodrego. Gród powrócił w granice państwa polskiego. W 1071 roku król Polski interweniował na Rusi na rzecz swojego kuzyna Izasława I, walczącego z braćmi o tron kijowski. W trakcie walk, latem 1071 roku, po długim oblężeniu zajął on Przemyśl. Jan Długosz w swojej kronice tak opisuje zdobycie Przemyśla przez Bolesława Szczodrego w 1071 roku: Było to miasto podówczas potężne, wielką liczbą obywateli miejscowych i przybyłych osiadłe i we wszelką broń zaopatrzone, obronne rowy głębokimi i okopami znacznej wysokości, tudzież rzeką Sanem płynącym od północnej strony miasta. Czwartego dnia, gdy Rusini cofnęli się do twierdzy, opanował Bolesław miasto i rozkazał oblec zamek i ludem zbrojnym osaczyć go dokoła. A lubo Rusini bronili go z wielką usilnością, nie przestał jednak szturmować, lecz zdobycie było rzeczą trudną, gdyż i położeniem samym i wieżami silnie był obwarowany. Stracił więc całe lato na obleganiu, przewidując jak się rzeczywiście stało, że głodem przymusi Ruś do poddania. Poddał się zamek już u schyłku lata wymówiwszy sobie, że ludzie załogi zostawieni przy życiu wyniosą z sobą, tyle, ile każdy z nich udźwignąć zdoła. Król opuszczoną fortecę przezimował tam z rycerstwem.

Prawdopodobnie w 1072 roku Bolesław Szczodry ustanowił w Przemyślu biskupstwo, mianując biskupem opata z opactwa sandomierskiego. Po raz drugi Bolesław Szczodry zimował w Przemyślu w czasie powrotu z wyprawy na Węgry, gdzie interweniował w sporze o tron węgierski. Opuszczając Przemyśl pozostawił tam silną załogę polską. Od 1079 roku do 1086 Ziemią Przemyską rządził kolejny władca Polski, brat Szczodrego - książę Władysław Herman.

W 1086 roku Ruryk Rościsłowicz usunął z Przemyśla załogę polską i mianował siebie udzielnym księciem przemyskim. Wydarzenie to zapoczątkowało okres istnienia samodzielnego ruskiego Księstwa Przemyskiego, ze stolicą w Przemyślu, rządzonego przez ród Rurykowiczów.

Po śmierci Ruryka Rurykowicza władzę nad Księstwem Przemyskim przejął jego brat Wołodar, który toczył krwawy spór z Dawidem Igorewiczem. W związku z bratobójczymi wojnami, jakie prowadzili między sobą Rościsławowicze o panowanie nad ziemiami czerwieńskimi, książęta Rusi zwołali w 1097 zjazd w Lubeczu. Na zjeździe uchwalono podział posiadłości Rościsławowiczów i prawo ich dziedziczenia. Na mocy podjętych uchwał Ziemia Czerwieńska z Przemyślem pozostała przy Rościsławowiczach. Książę kijowski Świętopełk Izasławowicz nie pogodził się z takim rozwiązaniem i po uzyskaniu pomocy Węgrów, w 1099 próbował zająć Przemyśl. W bitwie, jaka rozegrała się na polach nad Wiarem, połączone wojska Wołodara, Dawida Igorewicza i Połowców rozbiły wojska Świętopełka i Węgrów.

W 1119 książę Wołodar zbudował w obrębie zamku przemyskiego katedrę prawosławną, w której miano chować książąt i władyków. Sam Wołodar był nieprzychylnie nastawiony do Polski, rządzonej wówczas przez Bolesława Krzywoustego. W celu zneutralizowania niebezpieczeństwa ruskiego, płynącego od strony Przemyśla, w 1119 rycerz polski Piotr Wołost rozkazał swoim ludziom porwać Wołodara. Podczas polowania w podprzemyskich lasach, został on uwięziony przez polskich wojów i przekazany Krzywoustemu. Po złożeniu zobowiązania o zaniechaniu wrogich akcji wobec Polski i zapłaceniu znacznego okupu, został wkrótce Wołodar wypuszczony. Nie dotrzymał on jednak złożonego księciu polskiemu zobowiązania, i jak relacjonuje Jan Długosz, w 1224 jego syn Wołodymirko najeżdża ziemie polskie, dochodząc aż do Biecza, uprowadzając z zajętych terenów na Ruś stada bydła. W odwecie Bolesława Krzywousty wkroczył na tereny Księstwa Przemyskiego i zadał klęskę wojskom Wołodara pod Wilichowem.

Po śmierci Wołodara panowanie nad Księstwem Przemyskim przejął jego starszy syn Rościsław. Toczył on walkę o utrzymanie spadku po ojcu z bratem Wołodymirkiem, który poprzez małżeństwo z córką króla węgierskiego zabezpieczył sobie pomoc Węgrów. W 1126 umarł Rościsław, a Wołodymirko przejmując cały spadek Rościsławowiczów, przeniósł w 1134 stolicę swojego poszerzonego księstwa z Przemyśla do Halicza. Po tym wydarzeniu gród przemyski spadł do roli drugorzędnego miasta na Rusi Halickiej. Wołodymirko toczył liczne wojny z Polakami i Węgrami, dzięki którym rozszerzył tereny swojego księstwa od Wisłoka i Sanu aż po Dunaj. W 1144 rozpoczął wojnę z księciem kijowskim Izasławem, wspieranym przez Polaków i Węgrów. W 1152 doszło do generalnego starcia. Wołodymirko otoczony w grodzie przemyskim przez znaczne siły węgierskie, dowodzone przez króla Gejzę II, i oddziały ruskie księcia Izasława przyjął bitwę przy brodach na prawym brzegu Sanu, ponosząc w niej wielką klęskę. Wypuszczony z niewoli węgierskiej, zmarł wkrótce w Haliczu. W 1206 władzę nad księstwem przemysko-halickim przejęli bracia Igorowicze z rodziny Rościsławowiczów.

Przez dziesiątki lat o bogate tereny Rusi Czerwonej spory toczyli nie tylko potomkowie Jarosława Mądrego, lecz także Polacy, Węgrzy i Litwini. W 1214 doszło do porozumienia między Polską i Węgrami, które kończyło rywalizację tych państw o tereny Rusi Czerwonej. Traktat spiski oddawał Przemyśl polskiemu księciu Leszkowi Białemu, Halicz zaś przypadł pięcioletniemu królewiczowi węgierskiemu Andrzejowi Kolomanowi. Młodziutki książę został ożeniony z trzyletnią córką Leszka Białego - Salomeą, i następnie oboje zostali koronowani na władców Królestwa Halickiego.

Z czasem Przemyśl zaczął tracić jednak pozycję stołecznego grodu na rzecz Halicza. Po śmierci Danyły jego syn Lew Daniłowicz, książę halicko-przemyski i władca ziemi bełskiej, udawał się na wyprawy łupieżcze z Tatarami na Węgry i Polskę. Po śmierci księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego zaczął on czynić starania o tron polski. W celu uzyskania przychylności Polaków nadał im w Przemyślu przywilej wyłączający ich spod prawa ruskiego, a miastu samorząd i możliwość korzystania z prawa magdeburskiego (ok. 1280 roku). Po śmierci Lwa Daniłowicza, władzę nad księstwem halicko-przemyskim objął jego syn Jerzy, który wspierał Władysława Łokietka w walce z Czechami o tron krakowski.

Po wymarciu Rurykowiczów, Władysław Łokietek osadził w Haliczu ich siostrzeńca, a swojego kuzyna, Piasta mazowieckiego Bolesława. Po objęciu tronu halickiego przeszedł on na prawosławie i przyjął imię dziada po kądzieli Jerzego II. Był on spowinowacony z Kazimierzem Wielkim, będąc szwagrem jego żony Aldony, córki Giedymina Wielkiego, księcia litewskiego.

W 1338 Jerzy II uczynił swoim spadkobiercą króla polskiego Kazimierza Wielkiego. W 1340 Jerzy II został zamordowany w wyniku spisku części bojarów halickich pod wodzą namiestnika Przemyśla Detki, którzy korzystali z pomocy Tatarów. Żonę Trojdenowica bojarzy utopili w przerębli. Celem spisku była chęć zdobycia władzy nad Ziemią Przemyską. Po tragicznej i bezpotomnej śmierci Jerzego II Trojdenowica, księstwo halicko-przemyskie zajął Kazimierz Wielki.

 

Zabytki

Katedra, widok z zamkowej wieży Ulica Franciszkańska w czasach I wojny światowej

• Katedra rzymskokatolicka pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Jana Chrzciciela
• Zamek Kazimierzowski
• Gmach Dworca Głównego PKP
• Gmach Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej
• Gmachy Urzędu Miejskiego i Urzędu Wojewódzkiego
• Sobór św. Jana Chrzciciela w Przemyślu
• zabytkowa zabudowa Rynku
• Kościół pw. Św. Marii Magdaleny (oo. Franciszkanie)
• Kościół pw. Św. Teresy (oo. Karmelici)
• Kościół pw. Św. Antoniego Padewskiego (oo. Reformaci)
• Kościół Św. Trójcy (ss. Benedyktynki)
• Budynek dawnego klasztoru Dominikanów
• Dworek Stanisława Orzechowskiego
• Wieża Zegarowa – Muzeum Dzwonów i Fajek
• Dom Robotniczy
• Mury obronne
• Twierdza Przemyśl
• Synagogi w Przemyślu
• Cmentarz żydowski - założony w XIX wieku.
• Cerkiew Prawosławna Zaśnięcia najświętszej Maryi Panny

Muzea

• Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej
• Muzeum Dzwonów i Fajek
• Muzeum Historii Miasta
• Muzeum Archidiecezjalne im. Św. Józefa Sebastiana Pelczara Biskupa
• Muzeum Twierdzy Przemyśl
• Fort VIII "Łętownia"
• Cerkiew obronna w Posadzie Rybotyckiej
• Archiwum Państwowe

Synagogi

• Nowa Synagoga w Przemyślu
• Synagoga Zasańska w Przemyślu
• Najstarsza Synagoga w Przemyślu
• Stara Synagoga w Przemyślu
• Synagoga Tempel w Przemyślu

Sport

• Piłka nożna

IV liga POLONIA Przemyśl V liga CZUWAJ Przemyśl

• Koszykówka

II liga POLONIA Przemyśl

• Piłka ręczna

II liga CZUWAJ Przemyśl

• Tenis stołowy

II liga NURT Przemyśl

• Boks

Przemyska Szkoła Bokserska NIEDŹWIADKI

• Narciarstwo

Sekcja narciarska POSiR Przemyśl

• Kolarstwo

Przemyskie Towarzystwo Cyklistów

• Coraz popularniejsze stają się spływy kajakowe Doliną Sanu
• Coraz popularniejsza w Przemyślu staje się Capoeira- sztuka walki i tańca (jedyną grupą w Przemyślu jest Mundo Capoeira).*

Kluby sportowe

• Klub Strzelecki "Twierdza" LOK Przemyśl

ul. Słowackiego 40

• Miejski Klub Sportowy "Polonia"

ul. Sanocka 18

• Kolejowy Klub Sportowy "Czuwaj"

ul. 22 Stycznia 6

• Powiatowy Szkolny Związek Sportowy

ul. A. Dworskiego 24

• Międzyszkolny Klub Sportowy „JUVENIA”

ul. M. Borelowskiego 12

• Powiatowe Szkolne Towarzystwo Sportu i Rekreacji

ul. B. Spiechowicza

• Klub Żeglarski „OPTY” przy MZK sp. z o. o.

ul. Lwowska 9

• Stowarzyszenie Karate „SAIHA” KYOKUSHINKAI-IFK

ul. Lwowska 32f/9

• Przemyski Klub SHORIN - RYU Karate

ul. Rodzinna 27/9

• Przemyska Reprezentacja Maratończyków

Obiekty sportowe

• Strzelnica LOK (pneumatyczna i kulowa) ul. Słowackiego 40
• Przemyski Park Sportowo Rekreacyjny (POSiR)ul. Sanocka 4
• Stok Narciarski w Przemyślu (POSIR).:

2 trasy narciarskie 830 m i 800 m, kolejki krzesełkowe o długości 270 m i 740m, całoroczny tor saneczkowy w okresie wiosennym dwie trasy dla rowerzystów, długości około 1000 m;Trasa Downhillowa

• Sztuczne Lodowisko (POSIR) Ul. Sanocka 2
• Kryta Pływalnia (POSIR) Ul. 22 Stycznia 6
• Hala sportowa POSiR Ul. Mickiewicza 30
• Przystań wodna - Wypożycz. sprzętu turystycznego Ul. 22 Stycznia 20
• Korty Tenisowe (KS Czuwaj) Ul. 22 Stycznia 6
• Skate Park (POSIR)ul. Sanocka 2
• Stadion Miejskiego Klubu Sportowego "Polonia" Ul. Sanocka 18
• Stadion Kolejowego Klubu Sportowego "Czuwaj" Ul. 22 Stycznia 6
• Stadion szkolny "Juvenia" Ul. Dworskiego 98 (lekkoatletyczny)
• Boiska do siatkówki plażowej (Wyb. Ojca Świętego - plaża miejska)
• Kompleks Sportowo - Rekreacyjny (projektowany).:Aquapark: 3-torowy basen pływacki o wymiarach 25 m x 6,25 m i głębokości 1,35 m-1,8 m, zespół basenów rekreacyjnych o łącznej powierzchni ok. 350 m2 z licznymi atrakcjami wodnymi i zapleczem gastronomicznym; ze Strefą wellness & spa, na który składa się: zespół saun, basen solankowy, gabinety zabiegowe, salony masażu i hydromasażu, salon piękności, siłownia i fitness club; Strefa rozrywki: m.in. kręgielnia, bar/pub z salą bilardową oraz salonem gier, sala rozrywkowo-taneczna z zapleczem gastronomicznym; Hotel na 75 pokoi w standardzie *** oraz gastronomia - restauracja na łączną liczbę 150 miejsc konsumpcyjnych oraz kawiarnia na 30 osób; Centrum Konferencyjne wraz z zapleczem, powierzchnia użytkowa ok. 1000 m2, kubatura ok. 4000 m3; Hala Widowiskowo – Sportowa z holem głównym, boiskiem z trybunami, szatniami i sanitariatami dla widzów oraz zapleczem dla zawodników i sędziów.
• Przemyski Park Sportowo Rekreacyjny – (projekt).: Dwa zbiorniki wodne: zbiornik do uprawiania sportów wodnych/kąpielisko, zbiornik wędkarski. Miejsce do plażowania, w tym plac zabaw dla dzieci, zjeżdżalnia do wody. Ścieżki spacerowe i rowerowe (utwardzone i ziemne), pomosty pływające. Place zabaw, ściana wspinaczkowa i boiska do koszykówki, siatkówki, siatkówki plażowej. Korty tenisowe. Driving range do golfa z częścią mini golfa. Skate park. Ziemny tor BMX. Plac utwardzony z miejscem na imprezy plenerowe i zadaszeniem podwieszanym. Parkowe tereny z zielenią zorganizowaną.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.