Oborniki Śląskie

Oborniki Śląskie (niem. Obernigk) – miasto w północno-wschodniej części woj. dolnośląskiego, w powiecie trzebnickim. Położone jest na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich 340 i 342 ok. 26 km od Wrocławia i 12 km od Trzebnicy. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Oborniki Śląskie.

Informacje ogólne

Miasto Oborniki Śląskie położone jest na trasie kolejowej Wrocław-Poznań. Willowa, niegdyś uzdrowiskowa, malowniczo usytuowana na południowych stokach "Gór Kocich" (Wał Trzebnicki) miejscowość do dziś posiada charakter rozległego parku. To zacisze zwane przed laty "zielonymi płucami Wrocławia" do dziś przyciąga ludzi swoim spokojem, charakteryzującym polskie miasteczka, powiązanym z wysoko rozwiniętym zapleczem handlowo-usługowym i komunikacyjnym. Między innymi autobusy, minibusy i pociągi zapewniają komfort poruszania się po gminie, jak i szybki dojazd do Wrocławia (do centrum pociągiem pospiesznym ok. 20 min., osobowym ok. 30min, busem ok. 45 min.).

Historia miasta

Pierwsze ślady działalności człowieka na terenach dzisiejszych Obornik Śląskich i najbliższej okolicy pochodzą z mezolitu i neolitu (cmentarzysko kurhanowe i ciałopalne kultury przedłużyckiej z epoki brązu).

Początki Obornik datuje się na ok. 1300 r., kiedy to najprawdopodobniej powstała wieś na prawie magdeburskim. Pierwsza pisemna wzmianka o Obornikach Śląskich pochodzi z roku 1305, dotyczy ona nałożenia na wieś Obora dziesięciny dla biskupa wrocławskiego. Sama nazwa miejscowości "Obora" pozwala przypuszczać, że mieszkańcy zajmowali się hodowlą bydła, co uznano za oficjalną etymologię nazwy, jednak niektórzy historycy i językoznawcy podawali możliwość pochodzenia nazwy od wzgórz - Ober (górny) czy lasów O bor nad którymi miasto góruje, co zostało uznane za mało prawdopodobne. Na początku XIV w. wieś spod władzy biskupiej przeszła w skład włości księcia oleśnickiego Konrada I. Na przestrzeni wieków miejscowość nosiła następujące nazwy: Obora, Obornik, Obirnig, Obernig, Obernigk, Oborniki, Oborygenia, Oborniki Śląskie.

Przez 200 lat Oborniki należały do rodziny Schaubertów. Gdy odkryto źródła słabej szczawy żelazistej Karol Wolfgang Schaubert w 1835 roku rozpoczął budowę nowoczesnego uzdrowiska w północno-zachodniej części wsi. Wykorzystywało ono położenie (las Sittenwald), malowniczy krajobraz, wody, łagodny klimat. Odtąd Oborniki zaczęły przekształcać się w miejsce wypoczynku i uzdrowisko. Oborniki często jeszcze nazywane są "zielonymi płucami Wrocławia".

Najbardziej znaną postacią, która mieszkała i była związana z Obornikami był urodzony w 1798 roku we Wrocławiu Karol von Holtei, poeta romantyczny, pisarz i aktor. Pisał o nich w swych wierszach i pismach. Jego imieniem nazwano Liceum Ogólnokształcące w Obornikach Śląskich. Na niewielkim wzgórzu znajduje się kamień-pomnik jemu poświęcony. Wzgórze to jest częścią "Góry Holtei'a" zwanej też "Belwederem" (217 m n.p.m.) (punkt widokowy, stalowy krzyż, pozostałości kurhanu z epoki brązu) i położone jest nieopodal kolejnego najwyższego wzniesienia w mieście noszącego nazwę "Grzybek" (202 m n.p.m.) nadaną mu z powodu lokalizacji w ponad 100-ha parku krajobrazowo-wypoczynkowym "Grzybek". W parku znajduje się Polana siedmiu dębów, największy dąb ma obwód 4,9m, gdzie mieszkańcy oddają się kultowi Lunarnemu, bardzo popularnemu w tej okolicy od zarania dziejów.

Medalion na pomniku

Do rozwoju uzdrowiska przyczyniło się zakładanie nowych sanatoriów:

• w 1880 r. zakład dla "chorych na nerwy i cierpiących na melancholię".
• w latach 1906-1913 zbudowano w parku sanatorium Friedrichshohe (byłe sanatorium Szarotka przy ul. Prusickiej)
• położone w lesie sanatorium dla pacjentów z chorobami płuc Sanatorium "Leśne" (przy ul. Dunikowskiego),
• sanatoria dla chorych na cukrzycę i z dolegliwościami układu krążenia,
• przed wojną pijalnia oraz na terenie sanatorium "Leśnego" – ZOO.

Po przyłączeniu Śląska do Polski ustalono urzędową nazwę Oborniki Śląskie, dla odróżnienia od Obornik pod Poznaniem. Oborniki Śląskie otrzymały prawa miejskie w 1945 r.

W 2005 r. Oborniki Śląskie obchodziły 60 lat od nadania praw miejskich i 700 lat od momentu powstania miejscowości.

Komunikacja

Stacja Oborniki Śląskie na linii Wrocław - Poznań.

Zabytki w mieście

Neogotycki kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

• kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, neogotycki (ukończony 1901, architekt Alexis Langer)
• kościół pw. św. Tadeusza Judy i św. Antoniego Padewskiego (poewangelicki, 1906; architekci: Richard Gaze i Alfred Böttscher)
• dworzec kolejowy z XIX wieku, przebudowany, kategoria C
• Dom Panien Śląskich – ul. Trzebnicka, neobarokowa willa z dachem mansardowym, gdzie do roku 1950 przebywały siostry boromeuszki z Trzebnicy, opiekujące się chorymi w obornickich sanatoriach
• Poczta (Kaiserpost)
• domy i wille z XIX wieku, zabudowa dawnego uzdrowiska
• "zamek" z XIX wieku, dawniej pałac rodu Schaubertów neogotycki w stylu angielskim, architekt: Wilhelm Grappow (projektant wrocławskiego dworca kolejowego). Po wojnie pałacyk przejęty przez PGR i zmodernizowany, z części historycznej zachowała się właściwie tylko oktagonalna wieża.
• zabytkowy cmentarz niemiecki
• grobowce starej części cmentarza parafialnego

Dodatkowe Atrakcje Turystyczne

Pomnik w parku z okazji 700. powstania miejscowości i 60. lecia nadania praw miejskich

• Hotel
• Domki Campingowe
• Ośrodek Sportu i Rekreacji (OSIR):
  • korty tenisowe
  • boiska (piłka nożna, siatkowa, koszykówka)
  • hale sportowe
  • siłownia
  • basen
• Obornicki Ośrodek Kultury (OOK)
• "Salonik Czterech Muz"
• Parki Miejskie
• Zabytkowe wille
• Punkty widokowe (Kowalska Góra, Góra Holteia i "Grzybek")
• Stanowiska archeologiczne w obrębie miasta i gminy
• Trasy i szlaki turystyki pieszej i rowerowej
• Restauracje, puby, cukiernie
• Kąpielisko Wilczyn Leśny
• Stadniny konne (okolice miasta oraz tereny gminy)

• Kluby Paralotnicze: Lotnisko Motolotni (2,5 km od miasta – Golędzinów) i Paralotni (3 km od miasta – Kuraszków)
• Jary "Mary", wieś na zachód od Obornik, popularne miejsce jesiennych spacerów, wystepowanie Psilocybe cubensis i Psilocybe semilanceata

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.