Rzeka Krzna w Międzyrzecu Podlaskim
Nizina Podlaska - kraina geograficzna we wschodniej i północno-wschodniej Polsce. W podziale fizyczno-geograficznym często łączona z Niziną Mazowiecką. Leży na pograniczu Europy Wschodniej (ściślej Niż Wschodnioeuropejski) i Zachodniej (ściślej Pozaalpejska Europa Zachodnia).
Dzieli się na dwie części, rozdzielone doliną Bugu: na północnym wschodzie wyróżnia się makroregion Nizina Północnopodlaska, na południowym zachodzie - makroregion Nizina Południowopodlaska.
Teren głównie falisty (geneza - jak dla pozostałych nizin środkowopolskich), w dorzeczu Narwi obfitujący w wody w postaci rzek, rzeczek i mokradeł (Narew, Biebrza, Supraśl, potężny kompleks Bagien Biebrzańskich).
Zaludnienie średnie. Region słabo rozwinięty rolniczo. Nieurodzajne gleby oraz krótki okres wegetacyjny powodują, że uprawia się przeważnie rośliny mało wymagające - głównie ziemniaki i żyto, a także len, konopie i rzepak. Zagospodarowanie turystyczne słabe.
Na obszarze tym można znaleźć elementy odmiennych od polskiej kultur, żywych jeszcze, a wpisanych w krajobraz trwałymi śladami zabytków:
- prawosławni
- staroobrzędowcy (XIX-wieczna cerkiew w Gabowych Grądach),
- muzułmańskie gminy Tatarów Polskich (XVIII-wieczne drewniane meczety w Kruszynianach i Bohonikach)
- ślady kultury żydowskiej (zabytkowe synagogi w Tykocinie i Supraślu)
- ślady unitów podlaskich (cerkiew w Kostołomach).
Elementy kultur odmiennych od polskiej, dość rzadko spotykane na obecnym obszarze Polski, stanowią po części o egzotyce tego obszaru.