Muzeum Regionalne w Stalowej Woli

Muzeum Regionalne w Stalowej Woli

Próby założenia placówki muzealnej w Rozwadowie i Stalowej Woli trwały od dawna. Dość wymienić wystawy obrazujące dzieje hutnictwa w Stalowej Woli, czy próby założenia muzeum regionalnego w Klasztorze O.O. Kapucynów w Rozwadowie. Po części była to jednak udana inicjatywa, gdyż placówka taka powstała w latach 70. XX w. dzięki inicjatywie ks. dr hab. Wilhelma Gaja-Piotrowskiego oraz akceptacji ówczesnych przełożonych klasztoru o. Edmunda Haracza i o. Stanisława Padewskiego (obecnie biskupa pracującego na Ukrainie). To muzeum przetrwało kilka lat.

Dopiero po 1989 r. można było poważnie myśleć o utworzeniu prawdziwej instytucji muzealnej w Stalowej Woli. Społeczny Komitet na Rzecz Powołania Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli zawiązał się w styczniu 1995 r. Swoistym kapitałem założycielskim przyszłego muzeum stały się zbiory znanego historyka regionu ks. dr hab. Wilhelma Gaja-Piotrowskiego. Uroczystym aktem, liczące kilka tysięcy eksponatów, zbiory z zakresu etnografii, historii i sztuki regionu „dolnosańskiego” zostały przekazane kształtującej się placówce. 30 października 1997 r. Rada Miejska w Stalowej Woli powołała i nadała statut Muzeum Regionalnemu w Stalowej Woli. Pierwotnie siedzibą placówki były użyczone gościnnie sale Miejskiego Domu Kultury w Stalowej Woli, a od 2002 r. siedzibą Muzeum Regionalnego stał się wyremontowany neoklasycystyczny „Zamek Lubomirskich” w Rozwadowie wybudowany w latach 1782-86.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.