Markowa – (dawniej z niem. Markhof) wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Markowa, koło Husowa..
Miejscowość jest siedzibą gminy Markowa, leży na szlaku architektury drewnianej.
Pomnik rodziny Ulmów
Markowa była lokowana w XIV w. na prawie niemieckim i zasiedlona osadnikami z Górnej Saksonii, Łużyc i Dolnego Ślaska, sprowadzanymi przez Kazimierza Wielkiego po przyłączeniu tych ziem do Korony. Najstarasza, zachowana wzmianka o wsi (wtedy Markenhof) pochodzi z listu biskupa Demetriosa do kapituły przemyskiej, pisanego w 1384 r., zachowanego w przemyskim Archiwum Diecezjalnym. Właścicielami Markowej byli w XV w. Pileccy, potem Stadniccy, Korniaktowie, Lipscy, Bratkowscy i Lubomirscy. . W 1624 roku na wieś napadli Tatarzy i wzięli w jasyr 900 osób. W Markowj istniał niewielki folwark, rozparcelowany przez Lubomirskich w 1926 roku. Na pocz. XX w. powstały we wsi: kółko rolnicze, kasa pożyczkowa, straż pożarna, kółko teatralne a w latach międzywojennych spółdzielnia mleczarska, i jedna z pierwszych w Polsce spółdzielnia zdrowia.
24 marca 1944 r. niemieccy żandarmi rozstrzelali rodzinę Ulmów (9 osób) oraz ukrywanych przez nich Żydów (8 osób). Wydarzenie to upamiętnia odsłonięty w 2004 r. pomnik, znajdujący się przy drodze do skansenu.
Na terenie gminy Markowa zachowała się stosunkowo duża liczba drewnianych domów pochodzących z XIX w. i początku XX w. Reprezentacyjne i najlepiej zachowane przykłady tego typu budownictwa znajdują się na terenie skansenu w Markowej, zorganizowanego w latach 80. XX w. z inicjatywy mieszkańców wsi. Znajdują się tu m.in. następujące zabytki:
Do miejsc wartych zobaczenia należy smukły, neogotycki kościół pw. Św. Doroty wybudowany w 1910 roku na miejscu dwóch poprzednich drewnianych świątyń. Wewnątrz ołtarz projektu Stanisława Majerskiego, w ołtarzach bocznych z 1935 r. obrazy z XVII-XVIII w. Polichromię wykonał Stanisław Jakubczyk w 1973 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Muzea » Markowa