Łuków

Zegar na Placu Wolności i Solidarności

Łuków to miasto we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim; siedziba starostwa.

Historia

Pierwsze wzmianki pochodzą z 1233 roku, w Łukowie istniała małopolska kasztelania o strategicznym, nadgranicznym znaczeniu. Miasto było wielokrotnie niszczone: przez Prusów, Tatarów, Jaćwingów i Litwinów. Dopiero zawarcie zawarcie w 1385 roku unii polsko-litewskiej daje względne uspokojenie sytuacji. W 1369 roku Kazimierz Wielki nadał Łukowowi prawa wolnego miasta. W 1403 roku Władysław Jagiełło "dodał" Łukowowi prawa miejskie oparte na prawie magdeburskim. Poważną przeszkodą dla rozwoju Łukowa były częste pożary. Z zachowanych do naszych czasów przekazów źródłowych wiadomo, że miasto uległo poważnym zniszczeniom w latach 1517, 1528 i 1533.

Największy rozkwit miasto przeżywało w XVI i pierwszej połowie XVII wieku. Łuków słynął z targów i produkcji sukna. Wojna polsko-szwedzka w XVII wieku przynosi upadek miasta.

W latach 1763-1793 urząd vicesgerenta grodu łukowskiego sprawował Grzegorz Chromiński herbu Lubicz.

Ożywienie gospodarcze przynosi dopiero wiek XVIII – Łuków ponownie staje się kasztelanią jednak korzystną passę przerwał pożar w 1782 roku, w wyniku którego liczba mieszkańców zmniejszyła się z ponad 3000 do 1644.

Pod zaborami zaznacza się jednak powolny acz systematyczny upadek miasta. Ponowne ożywienie przynosi dopiero budowa linii kolejowych (Warszawa – Brześć nad Bugiem, Łuków – Lublin i Łuków – Dęblin) pod koniec XIX w.

Mimo nienajlepszych warunków życia ludność Łukowa odznaczała się zawsze patriotyczną postawą i brała czynny udział w powstaniach i ruchach niepodległościowych. Po powstaniu listopadowym (w 1839 roku) działał tu Związek Patriotyczny zorganizowany przez młodzież łukowską i warszawską. Przewodniczył jej Karol Levittoux - wychowanek gimnazjum łukowskiego. Wykrycie przez Rosjan spisku było bezpośrednią przyczyną likwidacji szkoły średniej w Łukowie i przeniesienia jej do Siedlec.

W latach II wojny światowej hitlerowcy wymordowali miejscowych Żydów, stanowiących znaczną część mieszkańców miasta.

Po wojnie ożywienie gospodarcze przynosi budowa dwóch dużych zakładów – fabryki obuwia Łukbut i dużych zakładów mięsnych bazujących na lokalnym surowcu. Kontynuowana jest tradycja targów.

Na początku XXI wieku zakłady Łukbut upadły. Zakłady Mięsne wykupił znany senator Henryk Stokłosa. Po 1990 powstało też wiele prywatnych zakładów mięsnych i obuwniczych.

Burmistrzem Łukowa obecnie jest p. Zbigniew Zemło.

Komunikacja i transport

Dworzec kolejowy w Łukowie

Łuków to ważny węzeł kolejowy i drogowy. Przez miasto przebiegają linie kolejowe Terespol - Warszawa, Łuków - Dęblin i Łuków - Skierniewice (tylko ruch pociągów towarowych). Łuków posiada połączenia kolejowe z Warszawą, Krakowem, Lublinem, Poznaniem, Szczecinem, Siedlcami, Białą Podlaską, Puławami i Dęblinem.

Dużą rolę pełni też transport drogowy. Istnieje tu przedsiębiorstwo PKS Łuków S.A. zapewniające połączenia z Warszawą, Lublinem, Siedlcami, Radzyniem Podlaskim, Lubartowem, Puławami i Garwolinem. Istnieją również prywatni przewoźnicy utrzymujący połączenia do Lublina, Warszawy, Siedlec i Radzynia Podlaskiego.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.