Lidzbark Warmiński

Lidzbark Warmiński

Lidzbark Warmiński (niem. Heilsberg) – miasto i gmina w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa olsztyńskiego. Aktualnie stolica powiatu, gminy miejskiej i gminy wiejskiej. Lidzbark Warmiński od 1350 r. do XIX wieku był stolicą Warmii i dawniej jej największym miastem. Miasto było ważnym centrum wiary i kultury w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, często dlatego też nazywano je Perła Warmii. Przez długi czas było w panowaniu biskupów warmińskich. Był to tez znaczny ośrodek gospodarczy ustępujący swym znaczeniem na Warmii tylko Braniewu. W mieście znajduje się zamek biskupów warmińskich, który za dużą wartość artystyczną i historyczną w skali światowej, uznany został za pomnik historii zaliczony do grupy "O" zabytków. W mieście znajduję się jeden z ważniejszych w kraju zakład mleczarski Polmlek, główna siedziba grupy mleczarskiej Warmia. W Lidzbarku Warmińskim co roku na przełomie sierpnia i września odbywają się Lidzbarskie Wieczory Humoru i Satyry. W listopadzie zaczynaj się Lidzbarskie Starcia Kabaretowe (eLeSKi), odbywają się co 3 miesiące aż do maja. Lidzbark Warmiński jest miasteczkiem, które w ostatnich latach coraz szybciej się rozwija. Wielość zabytków i imprez kulturalnych i sportowych o europejskim zasięgu przyciąga do miasta coraz więcej turystów. Po wielu latach spadku liczby mieszkańców od roku 2007 sytuacja uległa zmianie15.

Geografia

Położenie

Lidzbark Warmiński położony jest w północno-zachodniej części województwa warmińsko-mazurskiego. Leży w historycznej Warmii, w widłach rzek Łyny i jej dopływu Symsarny oraz na styku trzech mezoregionów: Niziny Sępopolskiej, Pojezierza Olsztyńskiego i Wzniesień Górowskich.

Na obszarze samego miasta zaznaczają się wyraźnie następujące jednostki geomorfologiczne:

  • Wysoczyzna morenowa pagórkowata, położona na wysokości 80-130 m n.p.m. to południowa i wschodnia część miasta.
  • Wysoczyzna morenowa płaska położona w północnej części miasta. Jej wysokość to 80-90 m n.p.m.
  • Poziomy wodno-lodowcowe o szerokości 0,5-1 km, w których osi położona jest dolina Łyny. Rozdzielają one obszar wysoczyzny.
  • Dolina Łyny to teren najniżej położony na obszarze miasta. Powyżej miasta znajduje się na poziomie około 60 m n.p.m., a w rejonie Koniewa – na wysokościach w granicach 50-55 m n.p.m. Deniwelacje terenu w rejonie miasta przekraczają 70 m.

Terenami podmiejskimi są wsie: Koniewo, Pilnik, Wielochowo wraz z jeziorem Wielchowskim.

Lidzbark Warmiński leży 30 km od granicy z Rosją i ok. 100 km od Kaliningradu. Odległości w linii prostej:

  • Warszawa – 189 km
  • Gdańsk – 146 km
  • Olsztyn – 48 km
  • Białystok – 221 km
  • Toruń – 195 km

Klimat

Dominują tu wpływy morza. Objawia się to dużym zachmurzeniem w okresie zimowym i jesiennym. Lato rozpoczyna się dosyć późno przy czym jest chłodne i krótkie. Zima jest długa i bardzo zimna. Średnie roczne opady wynoszą 620 mm.


Historia

Panorama Lidzbarka XIV w Bitwa pod Lidzbarkiem - 1807 r. Widok na ul. Kasprowicza - XIX w. Plac Wolności przed 1945 r. 

Staropruska osada leżąca na pograniczu ziem Warmów i Bartów, Lecbarg już w 1240 r. został podbity przez Krzyżaków. W tym roku pojawiła się pierwsza wzmianka o Lidzbarku. Rok później mieścił się tu już drewniany zamek. Już w 1242 r. wybuchło powstanie (1242-1249) uciemiężonych Prusów przeciwko krzyżackiemu najeźdźcy. Lecbarg został odbity z rąk zakonników i doszczętnie zniszczony. W następnym roku gród wrócił do Krzyżaków. Zamek przekazany został w 1251 r. pierwszemu biskupowi diecezji warmińskiej Anzelmowi. W 1260 r. wybuchło kolejne, II powstanie pruskie, w tym także roku bp Anzelm wydał dekret erekcji kapituły warmińskiej. Po uciążliwym oblężeniu w 1261 r. dowodzonym przez wodzów pruskich, Warmijczyka Glappo i Auktumo z Pomezanii, Lecbarg wrócił do pierwszych właścicieli. W 1274 r. osada powróciła do rąk Krzyżaków. Trzeci rezydujący tu biskup warmiński, Eberhard z Nysy na Górnym Śląsku, nadał w 12 sierpnia 1308 r. prawo miejskie lokacji chełmińskiej. Fakt, iż założyciel miasta pochodził ze Śląska wpłynął na wygląd miasta. Do nowo powstałego miasta napływali osadnicy Niemieccy i Polscy ze Śląska właśnie. Budowę zamku rozpoczęto w widłach Łyny i wpadającej do niej Symsarny, a miasta na przeciwległym ciasnym półkolu Łyny. Jeszce w XIV wybudowano ratusz, kościół i szpital. Pierwszy drewniany kościół wyświęcono w 1315 r. W drugiej połowie XIV w. zaczęto otaczać miasto murami z basztami i bramami. Już ok 1390 r. pomyślano o budowie wodociągu, który działał do 1904 r. Wszystko to miasto zawdzięczało Janowi z Miśni, który w 1350 r. wybrał miasto jako siedzibę dla biskupów warmińskich. W tym także roku rozpoczął on budowę murowanego zamku. Tutaj skupiła się centralna administracja biskupstwa, stanowiono prawa, odbywano sądy; tutaj kwitło życie kulturalne i dyplomatyczne, funkcjonowała szkoła. W 1410 r. Lidzbark wystawił swoją armię w bitwie pod Grunwaldem, chorągiew biskupa Henryka Vogelsanga została rozbita. Miasto musiało na krótko uznać władzę króla polskiego. Rok później lidzbarski zamek wybrał na swą siedzibę wielki mistrz Henryk von Plauen i rezydował w nim dwa lata. W 1414 r. Lidzbark Warmiński został spalony przez oblegające miasto wojska polskie. W czerwcu 1440 r. Lidzbark na zjeździe w Elblągu przystąpił do Związku Pruskiego i uznał władzę króla polskiego. Biskupstwo warmińskie obdarzone zostało fotelem senatorskim. w 1497 r.

W 1672 r. Lidzbark broni się przed najazdem wojsk Szwedzkich. W latach 1703-1709 Lidzbark okupowali Szwedzi, a w 1703 r. król Szwecji Karol XII spędzał tu zimę. W Lidzbarku zapadła decyzja, aby królem polski został Stanisław Leszczyński. W latach 1767 – 1795 biskupem warmiński był Ignacy Krasicki. Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. Warmia trafiła do państwa pruskiego. Biskupi i kapituła straciła swą władzę, kraj podzielono na powiaty, a na zamku usytuowano garnizon. Po drugim rozbiorze Ignacy Krasicki opuścił Warmię, a po jego śmierci rezydencja biskupów została przeniesiona do Olsztyna.

10 czerwca 1807 r. miała miejsce bitwa pod Lidzbarkiem Warmińskim. Lidzbark Warmiński z racji swojego położenia stał się głównym ośrodkiem dowodzenia Rosjan i Prusaków przeciw Francuzom. W 1816 i 1818 r. rozebrano bramy: Kościelną, Młyńską i Zamkową. Utrudniały one komunikację. W latach 1821-1823 powstał pierwszy na ziemi warmińskiej kościół ewangelicki. Podczas I wojny światowej w 1914 r. przez pięć dni Lidzbark był okupowany przez wojska rosyjskie. W latach 1914-1919 w pobliżu Lidzbarka Warmińskiego działał duży obóz jeniecki.

W 1937 miała miejsce tzw. "Wojna różańcowa" – napad policji na młodzieżowe poczty sztandarowe podczas procesji Bożego Ciała. Po "wyzwoleniu" przez Armię Czerwoną w 1945 r. miasto było zrujnowane w 80%.

Po 1945 roku miasto zostało zaludnione i jako tako przystosowane do życia przez ludność napływową z Polski centralnej oraz Kresów, a także w części przez ludność niemiecką (pogranicze obecnego obw. kaliningradzkiego i Litwy) uciekającą przed armią sowiecką (reszta autochtonów – Niemcy i Warmiacy – w większości uciekli wraz z armią hitlerowską albo wyemigrowali z Lidzbarka do Republiki Federalnej Niemiec po 1956 roku)

W 1958 roku podjęto np. decyzję o nieodbudowaniu z ruin Starego i Nowego Miasta, a w następnych dziesięcioleciach na pozostałościach lidzbarskiej Starówki wzniesiono betonowe blokowiska. Wyburzono również wiele cennych zabytkowych budynków, między innymi osiemnastowieczne domy w rejonie Placu Młyńskiego i ulicy Klasztornej i dziewiętnastowieczną pierzeję ulicy Wysokiej Bramy.

Legendy, podania i anegdoty

Widok na kościół od strony przedzamcza

Wszystkie lidzbarskie, warmińskie i mazurskie legendy spisywała artystka Irena Kwinto. Tworzyła ona również ona szereg własnych pięknych, regionalnych bajek. Oto najbardziej znany legendy o Lidzbarku i okolicach.

Zaklęty w kamień Gdy przez Lidzbark przejeżdżał komtur dzierzgoński wraz ze swoją świtą, mijał na moście młodą lidzbarczankę Mołwitę. Od pierwszego wejrzenia pokochała ona pachołka komtura - Zygfryda, porwanego w dzieciństwie od pruskiej rodziny Przemka. Gdy komtur wrócił na zamek nakazał Przemkowi rozkochać w sobie Mołwitę i do zamku ją zwieść. Jednak dziadek dziewczyny darzył nienawiścią braci zakonnych, jako jedyny przeżył rzeź jego ojczystego miasta. Z tego powodu zabrał Mołwitę i uciekł z nią. Przemek rozpaczał, prosił, aby warmińscy bogowie przemienili go w kamień - tak, aby mógł się przyczynić dla dobra ojczyzny jego ukochanej. Tak też się stało. Kamień ten do dzisiaj leży w fundamentach zamku. Miłość Przemka chroni zamek do dzisiaj przed katastrofami. O duchu ślepca Skazał raz jeden biskup rezydujący na zamku strasznego zbrodniarza na kare śmierci. Nie doczekał jej jednak. Kolejny biskup chcąc upodobać się mieszkańcom Lidzbarka ogłosił amnestię. Gdy więzień wyszedł z karceru o nazwie "komora zapomnienia" na krużganki światło słoneczne g oślepiło. Widać niebo się na jego wolność nie godziło. Do dzisiaj podobno widać skaczące po zamku dwie iskierki - czyżby to oczy skazańca? Potyczki słowne biskupów Pewnego razu, gdy Krasicki podejmował na zamku Jana Ursyna Niemcewicza, ten zauważył, iż usługuje im bardzo brzydka służąca i zażartował: "Kto z brzydką grzeszy, dwa razy grzeszy, bo i Boga obraża i ludzi śmieszy". Biskup oczywiście nie pozostał dłużny i odrzekł: " Kto z brzydką grzeszy, duszę swą zbawia, bo grzesząc jednocześnie pokutę odprawia".

Architektura

Zabytki

Zamek biskupi w Lidzbarku Warmińskim Kolegiata św. Piotra i Pawła Dawny kościół ewangelicki Wysoka Brama od strony centrum Wysoka Brama od strony cerkwi Letni pałacyk biskupów "Oranżeria"

Wpisane w rejestr zabytków:

  • Zamek biskupów warmińskich wraz z przedzamczem, bastionem i basztą – Jeden z najcenniejszych zabytków w Polsce. Jest najlepiej zachowaną budowlą na ziemiach byłego państwa zakonnego, choć nigdy bezpośrednio nie znalazł się we władaniu Krzyżaków. Bryłę zamku w narożu północno-wschodnim zdobi wieża wysoka – stołp, a w pozostałych narożach wieżyczki na konsolach. Dziedziniec lidzbarskiego zamku ze względu na krużganki przypomina dziedziniec Królewskiego Zamku na Wawelu. Na zamku przebywały znamienite osoby: Mikołaj Kopernik, papież Pius II, Jan Dantyszek, Ignacy Krasicki, Stanisław Hozjusz, Marcin Kromer, Jan Olbracht Waza, Adam Stanisław Grabowski, Karol XIII, Napoleon Bonaparte i wielu, wielu innych.
  • Kolegiata wraz z klasztorem i wikarówką – w 1315 roku na miejscu aktualnego kościoła św. Piotra i Pawła, stała drewniana bazylika przypominająca tę z Fromborka. W końcu XIV w. dobudowano wieżę i przyległe do niej kaplice, miała drewniane zakończenie. Jest budowlą późnogotycką, murowaną, orientowaną. Otoczony skarpami uskokowymi, posiada sklepienia gwiaździste. Wieże wieńczy barokowy hełm, trój latarniowy, a na nim chorągiewka herbem biskupa Potockiego. Po 1698 r. kościół przebudowano na barokowy, a w 1870-1872 regotyzowano. W latach 1892-1896 dobudowano trójnawowe bazylikowe prezbiterium, zakrystię i boczne kruchty.
  • Dawny kościół ewangelicki - ten najwybitniejszy przykład architektury protestanckiej na Warmii, wybudowany w latach 1818-1823, ze środków Fryderyka Wilhelma III. Projekt budowli wykonano w Wyższej Deputacji Budowlanej (Oberbaudeputation) w Berlinie. Uważa się, że był on inspirowany twórczością Karola Fryderyka Schinkla, który w tamtym czasie kierował placówką projektującą ów budynek. Budowla charakteryzuje się inspiracją twórczości z różnych stylów i epok i połączeniem nowatorskich struktur kompozycji i estetki. Takie rozwiązania odnajdujemy nieco później w twórczości Schinkla. Wystawiony w konstrukcji ryglowej, na kamiennej podmurówce; oszalowany, stanowi trójnawową, pięcioprzęsłową bazylikę emporową, z płytkim prezbiterium od północy i dwu wieżową fasadą od południa. We wnętrzu empory wsparte na czworobocznych słupach, otwarte do nawy głównej szerokimi półkolistymi arkadami. Jest pseudo-romańską bazyliką, aktualnie cerkwią prawosławną.
  • Kościół Podwyższenia Krzyża – barokowy kościółek ten postawiono jako wotum dziękczynne za kres epidemii dżumy. Biskup Załuski chciał stworzyć sanktuarium dla drewnianego krzyża, który stał na miejscu aktualnego kościoła. Początkowo znajdowała się tu jedynie kaplica. Kamień węgielny poświęcono w roku 1709, ale chorągiewka na szczycie pochodzi z roku 1789 r., wtedy prawdopodobnie za biskupa Krasickiego ukończono tą barokową świątynie projektu Ernesta Mazura. Barokowe wyposażenie pochodzi z roku 1790. Mały kościółek otoczony jest murami z dwiema narożnymi kaplicami. Sufit płaski, drewniany polichromowanym. W środku drewnianego jednoosiowego ołtarza obraz Matki Boskiej Częstochowskiej pokryty kotarą. Wnętrze jest przestronne i dobrze oświetlone. Dwa ołtarze boczne, podobne do głównego, ale mniejsze. Świątynia o wymiarach 24 x 10m, odwrotnie orientowany o dwuspadowym dachu.
  • Wysoka Brama (właściwie: przedbramie) - Do dzisiaj w Lidzbarku z trzech bram zachowała się jedna. Jest to przedbramie zwane Wysoką Bramą, przy której znajdował się niegdyś barbakan (usunięty w r. 1868). Jest to najbardziej monumentalny zabytek tego typu na Warmii i Mazurach i przypomina Holstentor w Lubece. Ta gotycka budowla powstała w latach 1466-1478 r. z górną częścią przemurowaną około 1850 roku. Ma 4 piętra, a po dwóch bokach posiada dwie półokrągłe baszty, połączone ze sobą głównym korpusem bramowym. W środkowej części bramy znajduje się ostrołukowy przejazd. Fasada budynku ozdobiona jest od swej strony zewnętrznej na ścianach najwyższego piętra fryzem o łukach z profilowanej cegły, oplatającym zygzakiem koronę murów. Widnieją też tutaj cztery blendy oraz 4 tarcze. Dawniej łączyła ją z właściwą bramą w murach miejskich murowana szyja o długości około 20 m.
  • Mury obronne i układ urbanistyczny – Zaraz po połowie XIV w. zaczęto otaczać miasto murami z basztami i bramami. Od wschodu, południa i części zachodu świetną naturalną ochroną była Łyna. Mury tu też były osłonowe, słabsze. Od północy powstały masywne mury z licznymi basztami i sucha fosą, o ich ogromie, może świadczyć że zachowały się do dzisiaj. Budowę fortyfikacji zakończono w 1357 r. Przez lata dobudowywano do murów małe domki biednych mieszkańców. Mury stały się dla nich ochroną, zachowały się bowiem 2 XV-wieczne domy. Układ urbanistyczny podlega ochronie prawnej na obszarze 50-200 m od murów miejskich.
  • Oranżeria Krasickiego – tzw. oranżeria, barokowo-klasycystyczny pawilon ogrodowy wzniesiony w latach 1711-1724 dla biskupa Teodora Potockiego, rozbudowany ok. 1770 roku dla biskupa Ignacego Krasickiego. Przebudowa objęła: dobudowę skrajnych pomieszczeń, wykonanie owalnych okien Sali głównej i ujednolicenie elewacji zewnętrznej. Obiekt nabrał w ten sposób cech barokowego klasycyzmu stanisławowskiego.
  • Ratusz – neogotycki XIX-wieczny. Trwają prace projektowe nad odbudową średniowiecznego – spalonego, najokazalszego na Warmii ratusza.
  • Budynek dawnego młyna
  • Kaplica przy ul. Bema
  • Kaplica św. Katarzyny przy ul. Bartoszyckiej
  • Kolejowa wieża ciśnień
  • Most drogowy przy ul. Kopernika
  • Zabytkowe domy przy ulicach: Wysokiej Bramy, Kajki, Mickiewicza, Kopernika, Lipowa, Wyszyńskiego, Plac Konstytucji 3 maja, Ratuszowa, Hoża, Kasprowicza, Plac Wolności 3.

Cmentarze

Pieta na cmentarzu komunalnym

  • Cmentarz miejski Powstały na miejscu dawnych ogrodów Ignacego Krasickiego, jeden z najpiękniej położonych cmentarzy w Polsce. W całości położony w lesie. Na górze Golgota znajduje się ołtarz – ostatnia stacja drogi krzyżowej. Droga krzyżowa prowadzi od głównej bramy. Szczególnie piękna stacja zdjęcia z krzyża Pana Jezusa – forma marmurowej Piety i grota z marmurowym ciałem Jezusa. Na cmentarzu znajduje się pomnik poległych w czasie wojny. Spoczywa tu również Ferdinand Schulz – osiągnął rekord świata w lataniu na szybowcu. Zachowały się drewniane groby rzeźbiarza – Michael Lipow. Niepotwierdzone jest iż wykonał drogę krzyżową.
  • Cmentarz rumuński – W latach 1914-1918 znajdował się tu obóz jeniecki. Przebywali tu: Rosjanie, Brytyjczycy, Serbowie, Rumuni, Francuzi, Włosi, Belgowie jak i również Niemcy wypędzeni z Wołynia. Jeńcy pracowali przy budowie drogi do Bartoszyc, z powodu głodu i chorób wielu zmarło. W pobliskim lesie powstał cmentarz dla jeńców, którzy wybudowali dla swych kolegów piramidę - pomnik. Rząd brytyjski ufundował krzyż. Niepotwierdzone źródła podają następujące liczby: Rosjan 2081, Rumunów 506, Brytyjczyków 49, Francuzów 43, Włochów 19, Serbów 8, Belgów 45. Liczba pochowanych tam Niemców nie jest bliżej określona.
  • Cmentarz Żołnierzy Radzieckich – cmentarz poświęcony pamięci poległych tutaj żołnierzy Armii Czerwonej.

Pomniki

Pomnik Ignacego Krasickiego na miejscu jego dawnych ogrodów

  • Pomnik poświęcony pamięci żołnierzy Armii Czerwonej
  • Głaz upamiętniający budowę osiedla im. Marcina Kromera
  • Popiersie Ignacego Krasickiego w jego dawnych ogrodach
  • Popiersie Mikołaja Kopernika przy Szkol Podstawowej nr 1 jego imienia
  • Pomnik św. Katarzyny Aleksandryjskiej na przedzamczu z jej atrybutem czyli kołem, ufundowany przez bp. Grabowskiego
  • "W Hołdzie Poległym, Pomordowanym i Zamęczonym Obrońcom Ojczyzny w latach 1939-1956" na cmentarzu leśnym
  • Poległym jeńcom z I wojny światowej na cmentarzu rumuńskim
  • Głaz przy komendzie policji ku pamięci poległych policjantów
  • Pomnik strażaka przy komendzie PSP upamiętniający odwagę strażaków
  • Głaz w parku przy ul. Mławskiej upamiętniający pierwszy rocznik "Wszechnicy Warmińskiej"
  • Pomnik ku pamięci poległych żołnierzy polskich przy ul. Bartoszyckiej
  • Głaz przy ZSZ upamiętniający Feliksa Kaczyńskiego
  • Tablica pamiątkowa na MDK ku pamięci Ireny Kwinto
  • Tablica upamiętniająca poległych strażaków na starej komendzie
  • Tablica upamiętniająca 40-lecie Szkoły Podstawowej nr 3

Sport i rekreacja

W Lidzbarku Warmińskim działa wiele klubów sportowych zajmujących się różnymi dziedzinami sportu. Największe osiągnięcia odnosili zawodnicy:

  • Polonia Lidzbark Warmiński - klub powstał 1946 r., największymi osiągnięciami jest wystep w III lidze i Wojewódzki Puchar Polski (1999/2000). Z klubu wywodzą się tacy zawodnicy jak: Rafał Kaczor, Marcin Wincel, Norbert Witkowski, Adam Zejer, Czesław Żukowski.
  • Luks "Warmia" (tenis stołowy) - zawodniczka klubu jest posiadaczem 4 miejsca na świecie.
  • Moto klub Lidzbark Warmiński

Inne kluby działające w mieście: grupy taneczne, capoeira, zapasy, tancerze ognia, klub kolarski, Karate Kyokushin, Survival Combat System.

W mieście działają 2 hale widowiskowo-sportowe i dwie małe sale sportowe przy szkołach. Stadion w najbliższym czasie będzie remontowany. Na ulicy Słonecznej znajduje sie oświetlone boisko ze sztuczną murawą. Już za rok odbędzie się otwarcie kompleksu boisk miejskich przy ZSZ. W Lidzbarku znajduje się jeden z najlepszych torów w Europie, czego potwierdzeniem są tu organizowane coroczne Mistrzostwa Polski oraz rozgrywki o Puchar PZM, w roku 2008 odbędą się tu mistrzostwa Europy. Na południowo-wschodnim stoku znajduje się Ośrodek Sportów Zimowych "Krzyżowa Góra", w którego skład wchodzi m.in. tor saneczkowy o długości 450 m oraz 2 wyciągi narciarskie z 4 trasami zjazdowymi. W sezonie letnim zbocza wzgórza pozwalają na uprawianie crossu kolarskiego. Duże znaczenie mają dwie ligi amatorskie, cieszące się wielkim zainteresowaniem mieszkańców:

  • Lidzbarska Liga Piłki Nożnej - drużyny składające się z mieszkańców pobliskich miast przyciągają na hale sportową tłumy kibiców
  • Lidzbarska Amatorska Liga Piłki Siatkowej

Turystyka

Polskie Zamki Gotyckie

Lidzbarski zamek leży na trasie Szlak Zamków Gotyckich (obejmuje zamki gotyckie Warmii, Mazur, Powiśla i Kaszub).

Informacji turystycznej można zasięgnąć w Centrum Informacji Turystycznej przy Wysokiej Bramie.

 

Prze miasto przebiega 8 szlaków turystycznych. Są to szlaki piesze, rowerowe, samochodowe i kajakowe. Do najbardziej znanych należą Szlak Kopernikowski i Szlak Zamków Gotyckich.

Transport

Pociąg na moście kolejowym przy ul. Bartoszyckiej

Lidzbark Warmiński leży na trasie drogi krajowej 51, gdzie krzyżuje się ona z wojewódzkimi drogami 511 i 513. Lidzbark leży na trasie między Warszawą a przejściem granicznym w Bezledach, dlatego występuje tu wzmożony ruch samochodów dostawczych z Rosji i polskich film eksportowych. W Lidzbarku nie istnieje komunikacja miejska. Przez Lidzbark aktualnie już nie kursują pociągi, w najlepszym okresie funkcjonowania stacji z miasta wychodziły tory prowadzące do: Bartoszyc, Czerwonki, Korniewa (RUS), Ornety, Sątopy-Samulewo. PKS Lidzbark Warmiński jest placówką PKS Bartoszyce. Połączenia bezpośrednie do Gdańska, Warszawy i Olsztyna i do wielu mniejszych miejscowości. Z miasta kursuje wiele prywatnych przewozów. Dworzec autobusowy i kolejowy znajduję się w południowej części miasta.

Dawne trasy torów to:

  • nieprzejezdne:
    • Korniewo (RUS) - Górowo Iławeckie - Lidzbark Warmiński - Czerwonka - Szczytno (Ważniejsze przystanki)
  • zlikwidowane:
    • Elbląg - Orneta - Lidzbark Warmiński - Bartoszyce (Ważniejsze przystanki)
    • Lidzbark Warmiński - Reszel - Kętrzyn (Ważniejsze przystanki)

Główne drogi przebiegające przez miasto:

  • drogi krajowe:
    • 51 - Bezledy – Bartoszyce – Lidzbark Warmiński – Dobre Miasto – Olsztyn – Olsztynek 7
  • drogi wojewódzkie:
    • 511 – Lidzbark Warmiński – Górowo Iławeckie – Bagrationowsk
    • 513 – Pasłęk – Orneta - Lidzbark Warmiński - Wozławki 57

Przystanki autobusowe:

  • ul. Bartoszycka
  • ul. Mławska
  • ul. Olsztyńska
  • ul. Ornecka
  • ul. Polna
  • ul. Warmińska

Osoby urodzone w Lidzbarku Warmińskim

  • Zbigniew Mikołejko - polski filozof i historyk religii
  • Anna Mikołajczyk-Niewiedział - polska śpiewaczka, sopran
  • Andrzej Niewiadomski - poeta, krytyk, badacz literatury, redaktor. Urodzony w Lidzbarku.
  • Tadeusz Płoski - polski duchowny katolicki
  • Bogdan Borusewicz - Marszałek Senatu, urodzony w Lidzbarku Warmińskim
  • Jacek Protas - polski polityk, samorządowiec, marszałek województwa warmińsko-mazurskiego
  • Piotr Szwedes - polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, prezenter telewizyjny
  • Radosław Bielecki - artysta kabaretow

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.

Podążaj dalej

Gdzie? Co?
Informator kulturalny

Statystyki serwisu: miejsc: 6031, obiektów: 1817

Jesteś tutaj: Strona główna » Pojezierza Wschodniobałtyckie » Pojezierze Mazurskie » Pojezierze Olsztyńskie » Lidzbark Warmiński

Wyszukiwarka obiektów i miejsc

Podziękowania

Dziękujemy:
  • Muzeom
  • Parkom Narodowym
  • Urzędom Miast i Gmin
  • Ośrodkom Badań i Dokumentacji Zabytków
Zobacz listę podmiotów
  • Muzeum im. ks. St. Staszica w Hrubieszowie
  • Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa

Zwiedzaj Polskę © 2008–9; Wykonanie metawers.pl