Kotlina Kłodzka (niem. Glatzer Kessel, czes. Kladská kolina) – kraina geograficzna w Sudetach środkowych, główne miasto – Kłodzko. Kotlina jest otoczona przez Góry Stołowe, Góry Bardzkie, Góry Bystrzyckie i Masyw Śnieżnika i wraz z nimi tworzy krainę historyczną zwaną ziemią kłodzką.
W skład Kotliny Kłodzkiej wchodzą następujące mikroregiony:
Wysoczyznę Łomnicy, Obniżenie Bystrzycy Kłodzkiej, Wysoczyznę Idzikowa oraz Wysoczyznę Międzylesia często łączy się w odrębną jednostkę – Rów Górnej Nysy.
Pod względem geologicznym obejmuje fragmenty następujących jednostek: metamorfiku kłodzkiego, struktury bardzkiej, masywu kłodzko-złotostockiego, niecki śródsudeckiej i rowu Górnej Nysy. Podłoże zbudowane ze skał metamorficznych oraz magmowych wieku paleozoicznego oraz częściowo z piaskowców górnokredowych jest przykryte kenozoicznymi piaskami, żwirami, iłami, glinami oraz lessami.
Przez środek Kotliny przepływa Nysa Kłodzka, do której powyżej Kłodzka wpada Biała Lądecka, a poniżej Ścinawka.
Kotlina jest często odwiedzana przez turystów głównie ze względu na uzdrowiska takie jak Polanica-Zdrój i Długopole-Zdrój oraz leżące w pobliżu Duszniki-Zdrój, Lądek-Zdrój czy Kudowa-Zdrój.
Pojęcie Kotlina Kłodzka jest często mylnie rozciągane na całą ziemię kłodzką.