Gorzów Wielkopolski (niem. Landsberg an der Warthe) – miasto w zachodniej Polsce, położone na ziemi lubuskiej nad Wartą, powiat grodzki, siedziba wojewody lubuskiego oraz starosty powiatu gorzowskiego.
Gorzów Wielkopolski jest największym miastem województwa lubuskiego oraz jedną z jego dwóch stolic (znajduje się w nim siedziba wojewody i jego aparatu pomocniczego). Miasto leży w granicach historycznej Ziemi lubuskiej, po podbiciu Lubuszan przez Polan, tereny te zostały włączone do Wielkopolski, a następnie od XIII w. aż po 1945 r. stanowiły część Brandenburgii. Wbrew nazwie, przynależność miasta do Wielkopolski ma zatem dyskusyjne podstawy. Pod względem geograficznym położone jest na skraju Kotliny Gorzowskiej i Równiny Gorzowskiej nad Wartą u ujścia Kłodawki, na wysokości od 19 do 82 m n.p.m. Leży 53 km od granicy z Niemcami i około 135 km od Berlina. Odległości do większych miast:
Ciekawostką jest fakt, że miasto jest podobnie jak Rzym położone na siedmiu wzgórzach.
W okresie wczesnego średniowiecza (od X wieku), tereny ujścia rzeki Warty znajdowały się pod panowaniem i kontrolą państwa Polan, a następnie Królestwa Polskiego. Postępujący proces rozbicia dzielnicowego piastowskiego państwa polskiego, doprowadził do utraty tych terenów na rzecz zachodnich sąsiadów. W 1249 ziemia lubuska znalazła się w rękach brandenburskich poprzez zastaw jaki Bolesław Rogatka, książę legnicki uczynił wobec arcybiskupów Magdeburga. W 1260 Konstancja – księżniczka córka Przemysła I, księcia wielkopolskiego wyszła za Konrada, syna margrabiego brandenburskiego Jana, jako posag wniosła ziemie kasztelani santockiej bez samego grodu. 2 lipca 1257 rycerz Albrecht de Luge został upoważniony przez margrabiego Jana I z dynastii askańskiej do założenia niemal na granicy kasztelanii i ziemi lubuskiej miasta o nazwie Landisberch Nova (Landsberg Nowy, dla rozróżnienia z Alt-Landsbergiem, koło Berlina (w Niemczech do 1945 r. nazwa Landsberg odnosiła się w sumie do sześciu miejscowości). Landisberch (Landsberg) rychło stał się bardzo ważnym ośrodkiem kulturalnym i handlowym na wschodnich rubieżach Niemiec. Wraz z założeniem miasta zbiegła się budowa okazałej gotyckiej fary (kościoła parafialnego, od 1537 luterańskiego), dziś rzymskokatolickiej Katedry pw. Wniebowzięcia NMP W 1433 przeżył oblężenie husytów, w XVII wieku przez kilkadziesiąt lat znosił szwedzką okupację, utrzymywał wojska rosyjskie w wojnie siedmioletniej, opłacał się kontrybucją armii Napoleona.
Do najważniejszych przedwojennych osobistości Landsbergu należą: Max Bahr (właściciel fabryki worków jutowych, właściciel willi zajmowanej obecnie przez Pałac Biskupi, inicjator budowy Łaźni Miejskiej (1928), która działała jeszcze na początku XXI wieku), Hermann Paucksch – fabrykant z Zawarcia (fundator fontanny z 1897 na Starym Rynku, nazwanej od jego nazwiska, odtworzonej w 1997 rękami gorzowian i dawnych niemieckich mieszkańców), właściciel willi Grodzkiego Domu Kultury na Zawarciu, Gustaw Schroeder – założyciel fabryki kabli i sznurów, budowniczy willi, obecnie Muzeum Sztuk Dawnych. W Landsbergu nad Wartą urodziła się w 1929 Christa Wolf, najsławniejsza pisarka NRD, kilkoro literatów, utalentowanych artystów i techników, przebywało tu także kilka ważnych postaci znanych z historii powszechnej np. Fryderyk Schleiermacher, Gottfried Benn.
Położenie miasta u ujścia Kłodawy (Kłodawki) do Warty na skrzyżowaniu wodnych i lądowych szlaków komunikacyjnych, dawało dogodne warunki do urbanizacji i rozwoju miasta, które rozkwitało dzięki pracy kupców i rzemieślników. Doprowadziło to do ogromnego rozrośnięcia się miasta i przybrania jeszcze większej wartości ekonomiczno-strategicznej. Na początku zeszłego wieku architektura kamieniczek Landsbergu mogła być uznana za jedną z najpiękniejszych i najbardziej wartościowych w centralnej Europie.
Katedra Stary Rynek
ulica Chrobrego
Fragment murów obronnych Muzeum "Spichlerz"
ul. Mostowa
Fontanna Pauckscha
"Świnster"
Najtragiczniejszą z wojen okazała się II wojna światowa. Garnizon Wehrmachtu wycofując się do Kostrzyna nad Odrą wysadził oba mosty a oddziały Armii Czerwonej paliły Stare Miasto począwszy od 30 stycznia 1945, ostatecznie w marcu Landsberg stał się polskim Gorzowem nad Wartą (później z powodów ideologicznych, dla podkreślenia polskich praw do tzw. Ziem Odzyskanych, dodano przymiotnik Wielkopolski, mimo braku historycznych związków miasta z Wielkopolską). Trzeba wziąć pod uwagę, że pierwsi polscy osadnicy oraz urzędnicy, przyjechali do powojennego Gorzowa z wielkopolskiego Wągrowca. Już wkrótce po przekazaniu Polakom administracji nad miastem, powołana została w Gorzowie delegatura poznańskiego urzędu wojewódzkiego, w celu zapewnienia sprawnej polskiej administracji na zachodnim pograniczu. Nazwa "Gorzów", choć nieumotywowana historycznie, nie jest jednak całkiem przypadkowa - miastu nadano nazwę Gorzów w analogii do Gorzowa Śląskiego na Opolszczyźnie, który był miastem pogranicza etnicznego i miał podwójną tradycję nazewniczą, a po niemiecku nazywał się Landsberg in Oberschlesien.
W okresie powojennym następuje ponowny szybki rozwój miasta. Od roku 1945, aż do roku 1950, Gorzów pełni rolę głównego ośrodka administracyjnego zachodnich powiatów województwa poznańskiego. Jednocześnie w Gorzowie rozpoczyna działalność administracja kościoła katolickiego, obejmująca tereny północno-zachodniej Polski. Z powodu wyjątkowo silnej niechęci komunistycznej władzy do rezydującej w Gorzowie wpływowej katolickiej administracji kościelnej, Gorzów traci stopniowo znaczenie na administracyjnej mapie kraju. Od 1950 roku miasto należy do nowo utworzonego województwa zielonogórskiego.Już w połowie lat 60. liczba ludności sięgnęła 50 tys. osób, przekraczając stan sprzed wojny. W końcu lat 60. Gorzów przeżywa drugi w swych dziejach boom budowlany stając się miastem średniej wielkości, następuje dynamiczny rozwój przemysłu. W latach 70. powstają pierwsze publiczne placówki szkolnictwa wyższego. W 1975 miasto zostało stolicą nowo utworzonego województwa gorzowskiego, a w 1979 rodzi się 100-tysięczna gorzowianka. W latach 80. wybudowany zostaje nowoczesny szpital wojewódzki.
Lata 90. to dynamiczny rozwój sektora prywatnego. Powstają pierwsze inwestycje zagraniczne. Od 1999 r. Gorzów jest siedzibą wojewody lubuskiego. W 2007 roku miasto obchodzi jubileusz 750-lecia lokacji.
Komunikacja miejska w Gorzowie Wielkopolskim obsługiwana jest przez tramwaje i autobusy Miejskiego Zakładu Komunikacji.
Przez miasto przebiegają ważne trasy o międzynarodowym znaczeniu:
a także drogi wojewódzkie i lokalne.
W Gorzowie działa spółka PKS Gorzów Wielkopolski będąca największym przewoźnikiem autobusowym w regionie.
Miasto jest także siedzibą wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (instytucji przeprowadzającej egzaminy na prawo jazdy), a także wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego.
Przez miasto przebiegają działające linie kolejowe:
W mieście istnieje 5 działających stacji kolejowych, z czego najważniejsza to Dworzec Gorzów Wielkopolski
Gorzów jest siedzibą spółek produkcyjnych i usługowych związanych z transportem kolejowym, m.in. Gorzów Wagony (naprawy i renowacje wagonów).
W Gorzowie znajduje się niewielki port rzeczny na Warcie, jednakże znaczenie transportu wodnego obecnie jest bardzo małe.
Gorzów nie posiada własnego lotniska. Obecnie planowana jest budowa bazy lotnictwa sanitarnego oraz lotniska aeroklubu w podgorzowskich Wojcieszycach.
Najbliższe porty lotnicze:
Okolice Gorzowa to region atrakcyjny dla miłośników przyrody i osób chcących odetchnąć od wielkich miast i spędzić czas na łonie natury. Każdy turysta znajdzie tu wytchnienie nad setkami jezior, otoczonych tysiącami hektarów lasów i puszcz (największą jest Puszcza Gorzowska).

Jesteś tutaj: Strona główna » Pojezierza Południowobałtyckie » Pradolina Toruńsko-Eberswaldzka » Kotlina Gorzowska » Gorzów Wielkopolski