Góry Kaczawskie

Góry Kaczawskie (niem. Bober-Katzbach-Gebirge) - pasmo górskie położone w Polsce, w północno-zachodniej części Sudetów, w Sudetach Zachodnich.

• Długość: ok. 30 km
• Średnia wysokość: 600 m n.p.m
• Najwyższy szczyt: Skopiec (724 m n.p.m)

Położenie

Od północy graniczą z Pogórzem Kaczawskim, od wschodu z Pogórzem Wałbrzyskim, od południowego wschodu z Górami Wałbrzyskimi, od południa z Rudawami Janowickimi i Kotliną Jeleniogórską i od zachodu z Pogórzem Izerskim.

Budowa geologiczna

Góry Kaczawskie zbudowane są przede wszystkim z tzw. metamorfiku kaczawskiego. Niewielkie partie na północy i zachodzie należą do niecki północnosudeckiej, na wschodzie do niecki śródsudeckiej, a południowe skrawki Gór Ołowianych w przełomie Bobru do bloku karkonosko-izerskiego, a dokładnie wschodniej jego części - wschodniej osłony granitu karkonoskiego. Zbudowane są ze skał metamorficznych: zieleńców, diabazów, fyllitów, różnych odmian łupków serycytowych i serycytowo-kwarcowych, czasami z grafitem, wapieni, porfiroidów, keratofirów. Lokalnie występujące różne odmiany amfibolitów i łupków łyszczykowych należą do bloku karkonosko-izerskiego. Na podłożu metamorficznym zalegają skały osadowe: zlepieńce, piaskowce, mułowce, iłowce i wapieni oraz skały wulkaniczne: porfiry, melafiry, diabazy, hornblendyt oraz bazalty powstałe w górnym karbonie, permie, górnej kredzie i trzeciorzędzie. Starsze skały krystaliczne przykryte są na stokach kenozoicznymi rumoszami skalnymi i glinami zboczowymi, a w obniżeniach piaskami i żwirami oraz lokalnie lessami. Wreszcie w dolinach rzek i potoków występują plejstoceńskie i holoceńskie osady: żwiry, piaski, muły (mady rzeczne).

Ochrona przyrody

Choć pomysł stworzenia Parku Krajobrazowego Gór Kaczawskich łączącego Rudawski Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Doliny Bobru oraz Park Krajobrazowy Chełmy powstał już w latach 60. XX w. to góry te nie doczekały się jak na razie kompleksowej ochrony m.in. za sprawą działających na tym terenie kamieniołomów wapienia oraz istnienia kolejnych złóż nadających się do eksploatacji.

Sytuacja ta może się niebawem zmienić ponieważ projektowany jest Kaczawski Park Krajobrazowy. Nadzieją na ochronę kaczawskich siedlisk i gatunków jest także program Natura 2000, jednak mimo, że przyrodnicy zgodnie podają ten teren jako konieczne ogniwo niniejszej sieci to rząd nie uznaje ich racji i tym samym dzielą one los wielu innych cennych obszarów pominiętych w rządowej liście obszarów proponowanych. Pretekstem do wykluczenia Kaczaw są rzekome inwestycje hydrotechniczne na ich terenie.

Istniejące parki a więc:

• Rudawski Park Krajobrazowy obejmujący Góry Ołowiane w południowo-wschodniej części Południowego Grzbietu.
• Park Krajobrazowy Chełmy leżący na Pogórzu Kaczawskim, obejmuje jedynie maleńki skrawek Grzbietu Wschodniego w rejonie Gorzanowic.
• Park Krajobrazowy Doliny Bobru obejmujący bardzo małą część zachodniego krańca Gór Kaczawskich.

Nie odgrywają one żadnej roli w ochronie tego co w Górach Kaczawskich warte jest ochrony. Rezerwaty, Buczyna Storczykowa na Białych Skałach, Góra Miłek i Buki Sudeckie chronią jedne z najcenniejszych zbiorowisk leśnych, dwa pierwsze ze względu na występowanie m.in. rzadkiego zbiorowiska jakim jest buczyna storczykowa natomiast ostatni powstał by chronić świetnie zachowany fragment dolnoreglowego liściastego lasu sudeckiego. Na tym terenie powinny być ustanowione kolejne rezerwaty jak np. lasy w Dolina Ochotnicy dolinie Ochotnicy czy jaworzyna na płn. zboczach Leśniaka. Teren niezwłocznie powinien zostać objęty kompleksową ochroną ponieważ występująca na tym terenie fauna i flora jest wyjątkowo cenna nie tylko na tle Sudetów, ale również całej Polski.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.