Góry Izerskie: Hala Izerska 
Góry Izerskie: Schronisko PTTK na Stogu Izerskim 
Góry Izerskie: Nieczynna kopalnia kwarcu "Stanisław" 
Czeskie Góry Izerskie: Granitowa formacja Frýdlantské cimbuÅ™í górująca nad wsią Bílý Potok
Góry Izerskie (czes. Jizerské hory, niem. Isergebirge) – góry na terenie Czech i Polski, część Sudetów Zachodnich. Od zachodu zamknięte Bramą Żytawską, od Karkonoszy oddzielone Przełęczą Szklarską. Tworzy je szereg grzbietów górskich o przebiegu północny zachód – południowy wschód; najważniejsze z nich to: w części polskiej: Grzbiet Kamienicki (Kamienica - 974 m n.p.m.), Wysoki Grzbiet (Wysoka Kopa - 1126 m n.p.m. - najwyższe wzniesienie Gór Izerskich) oba grzbiety łączy przełęcz Rozdroże Izerskie; w części czeskiej: StÅ™ední Jizerský HÅ™eben (Jelení Stráň - 1018 m n.p.m.), Vlašský HÅ™eben (ÄŒerný Vrch - 1024 m n.p.m.), Desenský HÅ™eben i Hejnický HÅ™eben (Jizera - 1122 m n.p.m.).
Góry Izerskie są niezbyt wysokie, o łagodnych wierzchowinach (na skutek działania warunków atmosferycznych w okresie paleogenu - 70-35 mln lat temu - nastąpiło wietrzenie skał, powodując wyrównanie szczytowych partii gór).
Wody mineralne
W Górach Izerskich wody mineralne występują głównie w strefie uskokowej w rejonie Świeradowa - Czerniawy. Wody te należą do nisko mineralizowanych szczaw wodorowęglanowo-wapniowo-magnezowych z zawartością żelaza, fluoru oraz radonu.
Po raz pierwszy lecznicze działanie wód, naukowo stwierdziła komisja Hrabiego Schaffgotscha w 1739 roku, i wkrótce powstały tu pierwsze domy zdrojowe.
Przyroda
Liczne spłaszczenia wierzchowinowe, często o małym odpływie, przy danym klimacie sprzyjają rozwojowi torfowisk wysokogórskich z bogatymi, często unikatowymi roślinami. Obecnie po stronie polskiej istnieją tu dwa rezerwaty przyrodnicze: Torfowisko Doliny Izery i Krokusy w Górzyńcu.
Atrakcje turystyczne
Szlaki biegów narciarskich Góry Izerskie - Rozdroże pod Cichą Równią