Zielona Dolina Gąsienicowa Czarna Dolina Gąsienicowa Troiściak Widok na Kościelec i Świnicę

Dolina Gąsienicowa – górne piętro Doliny Suchej Wody Gąsienicowej. Posiada dwie odnogi rozdzielone granią Kościelca. W odnodze południowo-zachodniej, nazywanej też Zieloną Doliną Gąsienicową, znajduje się 19 z 21 stawów Doliny Suchej Wody.

W odnodze południowo-wschodniej, nazywanej czasem (nie jest to nazwa oficjalna) Czarną Doliną Gąsienicową Czarny Staw Gąsienicowy oraz Zmarzły Staw Gąsienicowy.

Dolinę Gąsienicową obejmują:

• od wschodu – boczna grań odchodząca od Zadniego Granatu przez Żółtą Turnię (granicą pomiędzy Doliną Gąsienicową a Doliną Pańszczycy)
• od południa – boczna grań Tatr z przebiegającą przez nią szlakiem Orlej Perci – od Zadniego Granatu przez Czarnych Ścian, Kozich Wierchów, Zamarłą Turnię do Świnicy i odcinek głównej grani do Kasprowego Wierchu (granice pomiędzy Doliną Pięciu Stawów Polskich – odcinek do Świnicy i Doliną Cichą słow. Tichá dolina – na odcinku grani głównej)
• od zachodu - boczna grań odchodząca od Kasprowego Wierchu przez Uhrocie Kasprowe, Kopę Magury, Królową Rówień, Królowy Grzbiet po Wielki Kopieniec (granica z systemem Doliny Bystrej i reglowej Doliny Olczyskiej.

Zielona Dolina Gąsienicowa ma jedną odnogę – Dolinę Suchą Stawiańską, nazywaną też Gąsienicowym Kotłem albo Kotłem Kasprowym (położona jest pomiędzy szczytami: Beskid, Kasprowy Wierch i Uhrocie Kasprowe) oraz jedno górne piętro – Świnicką Kotlinkę położoną poniżej Świnickiej Przełęczy. Odnogą Czarnej Doliny Gąsienicowej jest Kozia Dolinka a górne jej piętra tworzą kotły Czarnego i Zmarzłego Stawu.

Nazwa Doliny Gąsienicowej związana jest z nazwiskiem Gąsieniców, dawniejszych właścicieli. W zapisach pojawiła się już w 1653 jako hala Stawów. Na mapach z XIX wieku figuruje nazwa Doliny Siedmiu Stawów. Była terenem wykorzystywanym dla celów pasterskich (w 1964 zakończono wykup od prywatnych właścicieli i rozebraną większość szałasów). Odwiedzana przez turystów już na początku XIX wieku jest węzłem dla wielu szlaków turystycznych i bazą wypadową narciarzy (wyciągi narciarskie) i taterników. W Dolinie, na Hali Gąsienicowej w latach 1921-1925 zbudowano schronisko Murowaniec. Do niego poprowadzono w latach 1921-1923 utwardzoną drogę (zamkniętą dla samochodów, używaną m.in. do zaopatrzenia schroniska). Innymi zabudowaniami w Dolinie są: baza szkolenia taterników – "Betlejemka", leśniczówka TPN – "Księżówka", meteorologiczna stacja pomiarowa PAN, budynek strażników TPN "Gawra" oraz kilka szałasów pasterskich.

Dolina Gąsienicowa dostępna jest:

• z Kasprowego Wierchu żółtym szlakiem turystycznym
• z Kuźnic szlakiem przez Dolinę Jaworzynki lub Boczań
• z Brzezin i Toporowej Cyrhli przez Psią Trawkę
• z Wierch Porońca i Łysej Polany szlakami przez Rówień Waksmundzką

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.