Strój górali Babiogórskich i Orawskich

Twórczość ludowa Górali zamieszkujących podnóża Babiej Góry łączyła się ściśle z wszystkimi prawie dziedzinami życia.

W sztuce Babiogórców ciekawie prezentowały się haftowane stroje. Tradycyjny strój kobiecy składał się ze spódnicy z druku (wzór na tkaninę lnianą nanoszono matrycą, a później tkaninę farbowano w soku borówkowym), koszuli z płótna z drobnym haftem roślinnym, z gorsetu haftowanego (na plecach i z przodu gorsetu wyszywano motywy roślinne, kwiatów i lilii) i fartucha również ozdobionego haftami.

Okrycie zimowe stanowiła gruba wełniana chusta lub krótki kożuszek. Na głowach kobiety nosiły chustki jedwabne lub wełniane w kwiaty. Obuwie stanowiły kierpce wykonane z jednego kawałka skóry.

Mężczyźni ubierali się w białe, płócienne koszule ozdobione drobnymi haftowanymi ząbkami. Spodnie noszono sukienne (nazywane tu portkami bukowymi). Codzienne – były niekiedy brązowe, odświętne – zawsze białe, zdobił je lampas, kolorowe parzenice oraz pompon. Wierzchnim okryciem była cucha zdobiona geometryczno – roślinnym haftem. Nakrycie głowy stanowił filcowy kapelusz z podgiętym do góry rondem. Charakterystyczne były też pasy bacowskie, skórzane, nabijane mosiężnymi ćwiekami. Dawny strój orawski niewiele różnił się od innych strojów góralskich w Polsce. Wyróżniał go w wersji męskiej bogato zdobiony kożuch,  gunia z rozbudowanym haftem i parzenice w postaci pętlic z czarnej wełnianej taśmy na spodniach.W stroju kobiecym na uwagę zasługiwały barwnie ozdabiane kożuchy.

Mowa, obyczaje, a także sposób gospodarowania na tej ziemi równie jałowej jak i pięknej, jest bardzo podobny. Historia i ludzie tu żyjący wpisali się w krajobraz babiogórski. Wzajemne podobieństwa, a także wspólnota dziejów zadecydowały o wykształceniu cech wspólnych dla poszczególnych regionów świadcząc o ich tożsamości.

J.Szczepanek, W.Ranosz

Artykuł pochodzi ze strony Magurskiego Parku Narodowego